و چون ماهى شكار كنى كه در درونش ماهى ديگر است اگر پولك دارد آن را بخور و روايت است كه ماهى درون را مخور چون خوراك او شده و جرى و مارماهى و زمار و ماهى مرده روى آب حرامند .
تفصيل و بيانيست : اينكه فرموده : چون ماهى شكار كردى ، بمضمون آن دو روايت ديگر است .
1 - روايت شيخ بسندش از سكونى از امام ششم عليه السّلام كه پرسش شد على عليه السّلام از يك ماهى كه شكمش را شكافتند و درونش ماهى ديگرى بود فرمود ، هر دو را بخور .
2 - آنچه بىسند نقل كرده و مىشود موثقش شمرد كه گفتم به امام ششم عليه السّلام مردى يك ماهى يافته و در درونش ماهى بوده فرمود : هر دو خورده شوند .
و شيخ در نهايه و مفيد و گروهى بدان فتوى دادند و ابن ادريس از آن منع كرده مگر آنكه زنده از شكم ماهى بدر آيد زيرا شرط حلال بودن ماهى گرفتن زنده آنست از آب و اگر شرط ندانسته باشد مشروط هم معلوم نگردد ، و علامه در مختلف و تحرير و پسرش با او موافقت كردند و علامه در قواعد بمذهب شيخ برگشته و هم محقق در نافع و در شرايع بدان ميل نموده و عمل به دو روايت كه اين روايت مؤيد آنها است اقوى است ، و اينكه فرموده : در صورتى كه پولك داشته باشد ، يعنى از ماهيان پولكدار باشد و بسا مقصود اينست كه پولكش از هم نپاشيده باشد كه در اين صورت تغيير كرده و از خبائث شده چنانچه شيخ بسندى از ايوب بن اعين آورده كه به امام ششم عليه السّلام گفتم : قربانت چه گوئى در باره مارى كه يك ماهى بلعيده و آنگه آن را از دهن افكنده و ماهى زنده است و به خود ميچرخد آن را بخورم ؟
فرمود : اگر پولكش جاكن شده مخورش و اگر بجا است بخورش .
و شيخ در نهايه فتوى داده بحليت ماهى شكمى مطلقا مادامى كه از هم نپاشيده و شرط نكرده كه زنده در آيد ، و در مختلف بمقتضاى روايت فتوى داده ، و محقق و ابن ادريس و جمعى در حليت آن زنده برآمدن را معتبر دانستند و آن احوط است گرچه عمل بروايت نيك است ، و اعتبار از هم نپاشيدن در اينجا يا براى اينست كه
بحار الأنوار (ج54) (آسمان و جهان) (فارسى) — صفحة 100
مساهمون: العلامة المجلسي
ص١٠٠