تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بحار الأنوار (ج54) (آسمان و جهان) (فارسى) — صفحة 141

مساهمون:

ص١٤١
بيان : حزائه يك گياه دشتى است مانند كرفس جز اينكه برگش پهنتر است و به فارسى آن را بيوزا گويند . 16 - در كافى ( ج 7 ص 342 ) : بسندش از حمران كه امام ششم دلدردى داشت و فرمود : تا برنج را پختند و سماق بر آن نهاد و خورد و خوب شد . 17 - و از همان ( ج 6 ص 345 ) بسندش از عبد الرحمن بن كثير كه در مدينه بيمار شدم و شكم رفتن گرفتم امام ششم عليه السّلام به من فرمود قاووت گاورس بگيرم و با آب زيره بنوشم و عمل كردم و شكمم بسته شد و خوب شدم . بيان : ابن بيطار گفته : رازى گويد : گاورس و دخن و ذرت طبع را بندند و تن را خشك كنند ، و هر جا خواهند طبع بسته شود از آنها سود برده شود ، ديسفوريدس گفته : غذا بودن آنها از دانه‌هاى ديگرى كه نان شوند كمتر است و چون آنها نان شوند شكم را بندند و بول را گشايند و چون بو داده شود و گرما گرم به شكم بندند براى درد دل خوبست و دردهاى ديگر - پايان - و گويم : شايد پيوست زيره براى دفع ضرر جاورس است و ثقل آن و براى تقويت معده و تحليل باد آن ، با اينكه يكى از اطباء گفته جاورس بسا مزاج را نرم كند و برخى دانه‌ها آن را دفع كنند . 18 - در كافى ( ج 6 ص 342 ) : بسندى از حمران كه امام ششم عليه السّلام دلدردى داشت و فرمود : برنج برايش پختند و سماق بر آن نهادند و آن را خورد و خوب شد . گويم : آنچه مناسب اين باب است در باب برنج بيايد .