و - كور مقل است و در نسخهاى « كور سندى » است و مقصود جوز هندى است كه جوز بوّا باشد يا نارگيل كه آن را هم جوز هندى نامند ، يا جوز جندم كه داروى معروفى است .
حزاء برى ، ابن بيطار گفته : گياهى است كه از بن برگى رو بسفيدى دارد و ريشهاى پيازى و سفيد و دراز .
غافقى گفته : برگش همانند برگ سدابست و گفتهاند سداب دشتى است ، طبرى گفته : در شكل و نيرو مانند سدابست ، ابن دريد گفته : ترهايست كه برگش چون كرفس است ، و ريشه دارد چون زردك - پايان - و در نسخهاى « مرّ ابريّا » آمده ، مرّ صمغى است معروف نزد پزشكها كه خوردن و ماليدن و دود كردنش منافع بسيار دارد ، و همچنين مقل « كسرت درون مقل » يعنى از ميان آن برگير و در نسخهايست كه « بشكن آن را در درون مقل » يعنى كبريت را يا همه آنچه ذكر شده و آن بعيد است ابن بيطار گفته : سعد برگى دارد مانند تره جز اينكه از آن درازتر و باريكتر و سختتر است ، و ساقى دارد بدرازاى يك ذراع ( 50 سانت ) يا بيشتر ، و ريشهاش مانند زيتونست ، بلند دارد و گرد كه درهم رفتهاند ، سياه و خوشبو و اندكى تلخ ، بهترين سعد آنست كه سنگين و درهم و سفت باشد و بدشوارى كوبيده شود و زبر و خوشبو باشد با اندكى تيزى - پايان - برخى گفتهاند ، خون را ميسوزاند ، و بو را خوش كند و زخمها را بهم آورد ، و گند بينى و دهان را سود بخشد و لثه را محكم كند ، و در حافظه بيفزايد ، و معده و كبد را گرم كند ، و سنگ مثانه را بدر آورد ، و براى بواسير و تبهاى با عفونت نافع است .
« مرّى در آن افزايد » و در نسخهاى بشكند و آن روشنتر است ، و گويا مقصود از موى خارپشت همان خار آنست ، فيروزآبادى گفته : قطران : شيره ابهل
بحار الأنوار (ج54) (آسمان و جهان) (فارسى) — صفحة 126
مساهمون: العلامة المجلسي
ص١٢٦