خود بر آن مسائل « 1 » كلمهاى چند « 2 » نويسد وبموقف « 3 » عرض فرستد .
هر چند اين ضعيف خود را « 4 » در محل آن نمىدانست « 5 » كه زيره بكرمان فرستد وخرما بهجر ، امّا انقياد أشارت واجب بود . آنچه « 6 » بر طريق « 7 » استعجال « 8 » در خاطر بود نوشت وبخدمت فرستاد ، وچشم انتظار بر راه « 9 » دارد كه در « 10 » رد وقبول آن بوقت نقد چه حكم رود .
ديگر رسالهء كه « 11 » « رشح البال » بود مشتمل بر شرح « 12 » سوانح غيبى كه در سلوك روى نموده « 13 » وذكر واردات ذوقي كه در هر « 14 » حالي « 15 » از أحوال حركت باطن متجدد شده . وآنرا در لباس دعا ومناجاة واستعاذات بايما « 16 » واستدعا بيان فرموده . مريد مستفيد چون « 17 » از آن بحر بىپايان
هامش
( 1 ) بر آن مسائل : - ته .
( 2 ) - ته .
( 3 ) وبموقع ن .
( 4 ) خود كم .
( 5 ) داشت كم .
( 6 ) - ته .
( 7 ) بطريق ته .
( 8 ) استعجال آنچه ته .
( 9 ) راه مى ته .
( 10 ) كه در : تا ن .
( 11 ) - ته .
( 12 ) - ن .
( 13 ) در سلوك روى نموده : در وقت سلوك روى نمود ته : در وقت روى نمود ن .
( 14 ) - ته .
( 15 ) حال ته .
( 16 ) واستعاذات بايما : واستعاذات أيما ته : واستعارات أيما ن .
( 17 ) - ته .