بهمراه خواب است نه خود خواب بعلاوه .
در جواب ابن انبارى هم جاى سخن هست زيرا گرچه سبت بمعنى قطع آمده ولى لفظ سبات به اين معنى شنيده نشده . و اين نياز بسماع از أهل زبان دارد و بايد از راهى ثابت كرده باشد كه چون سبت بمعنى قطع است رواست كه سبات هم بدين معنى باشد و اين كار را نكرده ( غرر ج 1 ص 337 - 340 ) .
[ روايات ]
1 - در مجالس صدوق ( 79 - امالى ) : بسندى از علي عليه السّلام كه پرسيدم از رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله مردى خواب بيند و بسا درست است و بسا نادرست فرمود : اى علي هيچ بندهاى نخوابد جز اينكه روحش به پيشگاه پروردگار جهانيان برآيد و آنچه را نزد او بيند درست است ، و چون فرمايد روحش را بتنش برگردانند در ميان آسمان و زمين سير كند و آنچه را در آنجا بيند نادرست است .
2 - و از همان ( . . ) از أبى بصير كه شنيدمش ميفرمود : ابليس يك شيطانى دارد بنام ( هزع ) كه در هر شب بخواب مردم آيد و ميان خاور و باختر را پر دارد .
3 - در قرب الاسناد : از امام ششم عليه السّلام كه هر كه خواب بيند در حرم است و او ترس دارد آسوده شود .
4 - در تفسير على بن ابراهيم ( 289 ) در قول خدا تعالى « از آن آنها است مژده در دنيا و آخرت » فرمود در دنيا خواب خوبست كه مؤمن بيند و در آخرت هنگام مرگ است .
5 - در محاسن ( 87 ) : بسندى از عبد اللّه كه يك آدمى مرا نزد امام ششم عليه السّلام فرستاد و ميپنداشت از زنى كه بخوابش آيد هراس دارد گويد : فرياد كشيدم تا همسايهها شنيدند امام عليه السّلام فرمود : برو بگو تو زكات نپردازى گفت چرا به خدا ميپردازم و او فرمود : به او بگو اگر ميپردازى باهلش نرسانى .
6 - در خرائج : روايت شده كه أبا عماره معروف بطيان به امام ششم عليه السّلام گفت : در خواب ديدم كه نيزهاى همراه دارم فرمود : در آن سرنيزه بود ؟ گفتم :