شما نموده .
بيان : « آب بر شما بام و شام كند » اشاره بمد و جزر است و به سازى زندگى سود آنست ، زيرا اگر هميشه آب كم بود و به حد مدّ نميرسيد زراعت و نخلستان آنها سيراب نميشدند ، و اگر هميشه فزون بود زمينهاى آنها غرق ميشد ، و در كم و بيش آب سود ديگريست كه شستن پليديها و ازاله خبائث باشد از كناره نهرها و بسا سودهاى ديگر دارند و در حركت كشتيها اثر بخشند و جز آن .
6 - در اعلام الورى : بسندى كه در آغاز خلافت عمر يك يهودى از نژاد هارون از امير المؤمنين عليه السّلام پرسيد از نخست قطرهاى كه بر زمين چكيده و از نخست چشمه كه بر زمين روان شده و از نخست درخت كه بر آن جنبيده .
فرمود : اى هارون زاده شما ميگوييد نخست قطره كه بر زمين چكيد آنگاه بود كه يكى از دو پسر آدم ديگرى را كشت و چنين نيست ولى هنگام حيض حواء بود پيش از آنكه پسرها را زايد ، و شما ميگوييد : نخست چشمه كه بر زمين روان شد چشمهايست كه در بيت المقدس است ، چنين نيست بلكه چشمه زندگانيست كه موسى و جوانش بهمراه ماهى شور خود بر سر آن رسيدند و ماهى در آن افتاده و زنده شد ، اين آب به هيچ مرده نرسد جز كه زنده شود .
7 - در اكمال الدين : بسندى از امام ششم مانند آن را آورده جز آنكه گفته يهودى گفت : به من خبر ده از نخست درختى كه بر زمين روئيده و از نخست چشمه كه بر زمين روان شده ، و از نخست سنگى كه بر زمين نهاده شده امير المؤمنين عليه السّلام فرمود : نخست درخت كه بر زمين روئيده بپندار يهود زيتونست و دروغ گفتند و همانا نخله عجوه است كه آدم عليه السّلام از بهشت با خود آورد و در زمين كشت و اصل همه نخلهها است نخست چشمه كه بر زمين روان شد يهود پندارند چشمه بيت المقدس است زير سنگ و دروغ گفتند آن چشمه زندگانيست كه كسى بدان نرسد جز كه زنده ماند و خضر در پيش قراول ذى القرنين بود كه چشمه زندگانى را ميجست و خضر آن را يافت و از آن نوشيد و ذو القرنين آن را نيافت .
بحار الأنوار (ج54) (آسمان و جهان) (فارسى) — صفحة 32
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٣٢