زيرا بدنها را نرم كند ، و هوا را پاك كند ، و وباء را بر طرف سازد كه از كدورت هوا باشد ، و درد يرقان را از درخت و زراعت بشويد و مانند آنها .
اگر كسى گويد : آيا در برخى سالها از بارانهاى سخت زيانهاى بزرگ نميرسد ؟
يا از تگرگ كه بسيارى زراعتها را خرد و نابود مىكند ، و يا هوا را نمناك مينمايد و مردم را بيمار مىكند و بزراعت آفت مىرساند ؟ گفته شود چرا ، بسا براى مصلحت معنوى انسان چنين شود تا او را از گناه و دنبالهروى آن بر كنار سازد و اين صلاح دينى او مقدم است بر زيان مالى .
بيان : در أكثر نسخهها « ماء حاصر » بحاء بىنقطه است يعنى كندكننده و خستهكننده ولى بىتكلّف نيست و در برخى نسخهها با خ نقطهدار و ث سه نقطه است يعنى غليظ و بدمزه و گلوگير ، و يرقان ، آفت زراعت است .
37 - در منثور : از ابن عباس كه أبر سياه باران دارد و ابر سفيد رطوبت آرد و ميوهها را برساند ( در درّ منثور روايتى بدين لفظ نيافتيم ولى بدين معنا در آن هست و بسا كه نقل بمعنا شده ( ج 1 ص 165 - از پاورقى 387 ) 38 - در منثور ( ج 5 ص 73 ) : از ابن عباس كه باران سالى كمتر از سالى نيست ولى خدا آن را بهرجا خواهد مصرف كند سپس اين آيه را خواند ( و البته بگردانيمش ميان آنها تا يادآور شوند ( الآية ) .
39 - ( 0000 ) و از عمر مولا عفره كه پيغمبر صلى اللَّه عليه و آله و سلم از جبرئيل پرسيد كه دوست دارم امر أبر را بدانم جبرئيل گفت : اين فرشته أبر است از او بپرس ، او گفت : چكهاى مهر شده بدست ما آيد كه بفلان بلد چنين و چنان قطره بباريد .
40 - ( 000 ص 271 ) : و از ابن عباس كه چون شهاب زده شود خطا ندارد و خواند « پس بدنبال او است شهابى روشن » .
41 - و در روايت ديگر از او است كه با شهاب نه كشته شوند ، نه بميرند ولى بدرّد و بيرون شود .
بحار الأنوار (ج54) (آسمان و جهان) (فارسى) — صفحة 329
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٣٢٩