و بيننده چون در كره بخار نگاه كند رنگى ميان تاريكى و روشنى بيند ، يا براى اينكه كره بخار هميشه در درخشش اخترانست و آنچه در پس آنست ، و چون پرتو پذير نيست بديد ما تاريكى نما است و از پس اجزاء نورپذير هوا رنگى ميان روشنى و تاريكى نشان ميدهد كه رنگ لاجورد است ، چنانچه اگر از پشت آينه سرخ جسم سبزى را بنگريم بنفس نمايد كه تركيبى از سرخ و سبز است .
و رنگ لاجوردى براى چشم از همه رنگها بهتر است و ظهورش برابر چشمها يك لطف خداداد است تا بينندگان از نگاه به آسمان لذت برند و چشمشان نيرو گيرد چنانچه عقلشان از انديشه در آن لذت معنويه برد .
گويم : اينها است كه به گمان پردازى در باره آن گفتهاند ، و خدا بحقائق آفريدههاش داناتر است و حجج گرامش عليهم السلام .
بحار الأنوار (ج54) (آسمان و جهان) (فارسى) — صفحة 294
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٢٩٤