نيست براى اينكه اين تأثيرات اندازهاى دارد كه از آن تجاوز نكنند و آن هر سوى زمين 50 ميل و اندكى است در حدود 19 فرسخ و از آنجا تا اثير هواء خالص است كه زلال است و نور و ظلمت و رنگ نپذيرد مانند افلاك .
دوم هواء در هم با اجزاء زير زمين و آب كه دود و بخار است ، و شكل اين طبقه از هواء چون كرهايست گرد زمين و آب كه مركزش همانست و سطح زبرينش از هر سو مساويست در ارتفاع و كم و بيش ندارد چون كره است ولى اختلاف دارد در قوام خود زيرا نزديكترش به زمين درهمتر است از دور تر چون لطيفتر بيشتر بالا رود از درهمتر ولى درهم بودنش تا آنجا نيست كه پرده پس از خود گردد و مانع ديد آن باشد .
اين كره را كره بخار نامند و جهان نسيم چون وزش بادها از آنست و هواى بالاتر خالص و آرام است و جنبشى ندارد ، و كره شب و روز هم نام دارد زيرا روشنى روز و تاريكى شب در آن نمودارند نه در هواى خالص .
و يكى از محققان آنها گفته : بهتر اينست كه عناصر را هفت طبقه دانيم به اين ترتيب 1 - آتش خالص 2 هواى خالص بىدود 3 هوا : با دود و بىبخار كه در بالايش جرقهها و مانند آن پديد گردند و در زيرش تيرهاى شهاب 4 - طبقه هواء با بخار كه بسيار سرد است و آن طبقه زمهريريه است كه در آن ابر و رعد و برق و صاعقه پديد شوند 5 - طبقه هواء درهم مجاور زمين و آب 6 - طبقه آب 7 - طبقه زمين .
و اين ترتيب را برخى پسنديدند در تفسير قول خدا تعالى « خدائى كه آفريد هفت آسمان و از زمين بمانند آن ، 12 - الطلاق » بنا بر اينكه مقصود از زمين جز آسمانها و ما فيها است .
و گفتند : كبودى كه مردم گمانبرند رنگ آسمانست نموديست در كره بخار هوا براى آنكه چون هواى لطيفتر بيشتر از درهمتر بالا ميرود آن قسمتى كه نزديك روى كره بخار است كمتر روشنىپذير است از قسمت زيرين و تاريك مينمايد
بحار الأنوار (ج54) (آسمان و جهان) (فارسى) — صفحة 293
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٢٩٣