37 - و از وهب بن منبه كه خدا صور را از لؤلؤ [ سفيد ] آفريده بزلالى آئينه و پس از آن بعرش فرمود : بگير اين صور را و بدان در آويخت « سپس فرمود ، باش ، و اسرافيل شد ، و به او فرمود : صور را بگير : آن را گرفت و در آن به شماره هر جان و هر نفس كش سوراخى است ، دو جان از يك سوراخ بر نيايند .
در ميان صور روز نيست چون گردى آسمان و زمين و اسرافيل لب بر آن نهاده و آنگه خدا تعالى فرمود : البته تو را گماردم بر صور ، دميدن و فرياد تور است ، اسرافيل در جلو عرش درآمد و پاى راستش را زير عرش در آورد و چپش از پيش داشت ، و از روزى كه خدايش آفريده ديده بر هم نزد و چشم دارد كه خدا چه وقت او را فرمان دهد ( درّ منثور ج 5 - ص 338 ) 38 - از ابن عباس از پيغمبر صلى اللَّه عليه و آله در قول خدا تعالى « فرود آورد به دو روح الامين » فرمود : روح الامين جبرئيل است كه 600 بال لؤلؤ در او ديدم بازشان كرده بود بمانند پر طاوسها ( . . . ص 94 ) 39 - و از أبى سعيد خدرى كه رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله فرمود : چگونه خوشم وقتى كه صاحب صور صور را به دهان گرفته و پيشانى خم كرده و گوش فرا دارد و منتظر فرمان دميدنست تا بدمد ؟
مسلمانان گفتند : چه گوئيم يا رسول اللَّه صلى اللَّه عليه و آله و سلم ، فرمود : بگوئيد : « حسبنا اللَّه و نعم الوكيل على اللَّه توكلنا بس است ما را خدا و خوب نگهداريست ، كار خود به خدا گذاريم » .
توضيح :
جوهرى گفته : كيف انعم ، از نعمه بفتح است بمعنى شادى و خوشى و رفاه .
40 - در درّ منثور : از ابن مسعود كه : صور مانند شاخى است كه در آن ميدمند ( . . ص 338 ) .
41 - و از أبى هريره كه گويد رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله فرمود : از روزى كه اسرافيل
بحار الأنوار (ج54) (آسمان و جهان) (فارسى) — صفحة 218
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٢١٨