براى ماههاى عرب نامهاى ديگر هم بوده كه عربهاى نخست بدانها نامشان را ميبردند و آنها چنين است مؤتمر ، ناجر ، خوّان ، صوّان ، حنتم ، زبّاء ، اصمّ ، عادل نافق ، واغل ، هواع ، برك ، و بسا نامها با اختلافى در تلفظ و ترتيبى كه ما گفتيم يافت شوند چنانچه يكى از شعراء آنها را چنين سروده .
بمؤتره و ناجره آغاز كرديم * و به خوان كه دنبالش صوان است
و زبّاء كه دنبالش بائده است * و اصمّ باز گردد كه دشمنى بدان سخت شود
و واغله و نائله با همديگر * و عادله كه سه درخشان و زيبايند
و رنّه كه پس از آن برك است * و ماههاى سال كامل شوند و انگشت شمار
معانى اين نامها چنانچه در كتب لغت آمده :
مؤتمر : يعنى براى هر چه در سال آيد مشورت و پيش بينى گردد .
ناجر : از نجر است بمعنى سخت شدن گرما .
خوّان : از خيانت و صوّان : از صيانت و نگهداريست .
و در هنگام نامگذارى اين چيزها پيشامد كرده و آن را وجه نامگذارى نمودند .
زباء : گرفتارى بزرگ و ژرف است و بدان ناميده شده براى آنكه جنگ بسيار و درهم در آن بوده .
بائده : نابودكننده براى آنكه جنگ در آن بسيار بوده و مردم بسيار در آن نابود ميشدند ، و اين مثل هم از آن جارى شده كه « العجب كل العجب بين جمادى و رجب شگفتيها ميان ماه جمادى و رجب است » در آن شتابزده بودند خونخواهى و غارت پيش از رسيدن ماه رجب و آتش بس در آنكه ماه حرام بوده .
اصمّ : براى آنكه در آن دست از جنگ ميكشيدند و آواز سلاح در آن شنيده نميشد .
واغل : براى آنكه بر مجلس ميخوارى هجوم ميكردند و آن را وانميگذاردند