سپس خدا فرشتهها را آفريد تا صلوات فرستند بر محمّد و آل محمد ، و براى امتش آمرزشخواهند تا روز قيامت سپس خدا از نور محمد صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم بهشت را آفريد و به چهار چيزش آراست ، تعظيم و جلالت و سخاوت و امانت ، و آن را براى دوستان و فرمان برانش ساخت .
سپس به باقى آن گوهر با ديد هيبت نگريست و آب شد ، و از دودش آسمانها را آفريد و از كفش زمينها را و چون خداى تبارك و تعالى زمين را آفريد مانند كشتى اهلش را ميلرزانيد و خدا كوهها را آفريد و لنگرش ساخت ، سپس فرشتهاى با بزرگترين نيرو آفريد و زير زمين درآمد و گامش را قرار گاهى نبود و خدا صخره بزرگ آفريد و زير دو گام آن فرشته نهاد سپس آن صخره را قرارگاهى نبود ، و گاو بزرگى كه هيچ ديده تاب ديدنش را از بزرگى آن و از برق چشمانش نداشت آفريد و تا آنجا بزرگ بود كه اگر همه درياها را در يك سوراخ بينى او نهادند چون خردلى بود كه در بيابانى اندازند و آن گاو زير آن صخره درآمد .
سپس براى آن گاو قرارگاهى نبود ، و خدا يك ماهى بزرگ بنام بهموت آفريد و زير دو پاى گاو رفت و گاو بر پشت آن ماهى قرار گرفت ، پس همه زمين بر دوش فرشته است و فرشته بر صخره ، و صخره بر گاو ، و گاو بر ماهى ، و ماهى بر آب ، و آب بر هوا ، و هوا بر ظلمت ، سپس كس نداند كه زير ظلمت چيست .
سپس خدا عرش را از دو پرتو آفريد يكى فضل و دوم عدل سپس فرمود آن دو هر كدام دمى بركشيدند ، و از آن دو چهار چيز آفريد ، عقل و حلم و علم و سخاوت سپس از عقل خوف آفريد ، و از علم رضا و از حلم دوستى و از سخاوت محبت و همه اينها را در سرشت محمد صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم خمير كرد ، سپس پس از آنها ارواح مؤمنان امت محمد صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم را آفريد سپس خورشيد و ماه و ستارگان و شب و روز و نور و ظلمت و فرشتههاى ديگر را از نور محمد صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم آفريد و چون همه انوار كامل شدند نور محمد صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم هفتاد و سه هزار سال زير عرش آرام گرفت ، سپس نورش ببهشت جا كرد
بحار الأنوار (ج54) (آسمان و جهان) (فارسى) — صفحة 140
مساهمون: العلامة المجلسي
ص١٤٠