استفاده نكنند بلكه كواكب ديگرى دارند و محتمل است كه مقصود پرتويابى معنوى باشد و اهتداء بائمه ( ع ) باشد .
يك تعليم اخلاقى
302 -
( 1 ) از اسحاق بن عمار از امام صادق ( ع ) فرمود : هر كه نعلين پايش را پينه زند و جامهاش را وصله كند و متاعش را خود به خانه برد از تكبر بر كنار است .
شرح -
از مجلسى ره قوله
« و حمل سلعته »
مقصود از سلعه متاعى است كه براى خاندان خود خريده است .
303 -
( 2 ) از مفضل بن عمر گويد من و قاسم شريكم بهمراه نجم بن حطيم و صالح بن سهل در مدينه بوديم و در باره ربوبيت ( امام ) بحث كرديم ، گويد برخى بهمديگر گفتند : شماها چه حق بحث در اين مسأله داريد با اينكه نزديك امام هستيد و به او دسترسى داريد و از پذيرفتن و سخن گفتن با ماها اكنون در حال تقيه نيست برخيزيد تا نزد آن حضرت برويم ( و از خود امام بپرسيم ) گويد بر خواستيم به خداوند هنوز بدر خانه نرسيده بوديم كه آن حضرت بىكفش و عبا با پاى و دوش برهنه بيرون شد و همه مويهاى سرش برخاسته بود و ميگفت نه ، نه اى مفضل و اى قاسم و اى نجم ، نه ، نه ، بلكه بندههائى گرامى كه در گفتار بوى پيشدستى نكنند و هم آنان بفرموده او عمل كنند .
شرح -
از مجلسى ره - قوله
« في الربوبية »
يعنى ربوبيت امام صادق ( ع ) يا همه ائمه و شايد غرض آنها اين بوده كه چون خداوند انوار ائمه را آفريد آفرينش همه خلق را بدانها واگذار كرد و آنانند كه سپس همه عالم را آفريدند و خود امامان اين معنى را از خود نفى كردند و از آن بيزارى جستند و هر كه را بدان معتقد باشد لعنت كردهاند و غلات اخبارى در اين باره وضع كردهاند و شايد اينان توهم حلول و اتحادى در باره امامان كردند مانند اعتقاد نصارا در باره عيسى و مانند اعتقاد اكثر صوفيان در باره همه چيز نسبت به خداوند تعالى اللَّه عن جميع ذلك علوا كبيرا .