تخطي إلى المحتوى الرئيسي

الكافي - الروضة من الكافي ( روضه كافى يا گلستان آل محمد ص ) ( فارسى ) — صفحة 363

مساهمون:

ص٣٦٣
براست‌ترين راه رهنمائى كند ( 1 ) و او را براى رشاد توفيق دهد و به او كمك كند و براى كارهاى هر چه بهترش آماده سازد . راستش اينست كه پناهنده به خدا آسوده و محفوظست و دشمنش ترسان و فريب‌خورده از خدا عز و جل خود را نگهداريد بوسيله ذكر بسيار و از او بترسيد با پرهيزكارى و به او نزديك شويد بفرمان برى زيرا او نزديكست و اجابت‌كننده است . خدا عز و جل فرموده است ( 186 - البقره ) و هر گاه بنده‌هايم تو را از من پرسند راستى كه من نزديكم و اجابت كنم دعاگو را هر گاه بسوى من دعا كند و بايد از من بپذيرند و طلب اجابت كنند و به من ايمان آرند شايد رشاد يابند . از خدا جوياى اجابت شويد و به او بگرويد و خدا را بزرگ شماريد كه هر كه خدا را ببزرگى شناخت سزاوار نيست خود را بزرگ شمارد ، زيرا سربلندى كسانى كه عظمت خدا را دانستند همين است كه براى او تواضع كنند و عزت آن كسانى كه جلال خدا را ميدانند اينست كه در برابر خود را خوار و زبون شناسند و سلامت كسانى كه مىدانند نيروى خدا چيست ؟ اينست كه به حضرت او تسليم باشند و دانسته خود را ناشناس به خداوند نسازند و پس از هدايت و ره يافتن به حق گمراه نشوند از حق كناره نكنيد چونان كه آدم تن‌درست از بيمار جرب‌دار كناره كند و بهبود از بيمار گريزد . شرح - از مجلسى ره - قوله « ان يتعظم » يعنى ادعاى بزرگى كند و حاصل اينست كه هر كه عظمت و جلال خدا را شناخت سزاوار است كه خود را كوچك شمارد نسبت بدان چه از عظمت خدا تعالى براى او آشكار شده و بداند كه بزرگى به خدا تعالى برازد و بس و جز او تا آنجا بزرگ است كه خدايش بزرگ دانسته و بزرگى كردن بر او روا نيست . يا مقصود اينست كه جز خداوند بزرگى ندارد و نتواند مگر بتواضع بدرگاه خدا و آستانه بوسى او و تقرب بسوى او و نهايت بزرگى و عزت در مخلوق وابسته بنهايت تواضع و فروتنى او به درگاه خدا است و هر كس نيروى خدا را شناسد داند كه سلامت در دنيا و آخرت نيست جز بتسليم شدن و انقياد براى خدا در همه كارها . قوله « فلا ينكرون انفسهم » انكار ضد معرفت است يعنى نبايد خود را گم كنند و بحقيقت خود نادانى كنند و از عيبها و درماندگيهاى خويش صرف نظر نمايند و آن‌ها را ناديده گيرند