ميرود و شايد ضمير راجع به خدا باشد يعنى پيوند او از خدا مىبرد .
قوله
« كفر احدهما »
اگر راست گويد برادرش كافر است كه او را دشمن دارد و اگر دروغ گفته خودش كافر گردد كه ببرادر دينى خود افتراء بسته و مقصود از اين كفر اينست كه مرتكب گناه كبيره شده است چنانچه تحقيق آن در كتاب ايمان و كفر گذشت .
قوله
« حوراء عيناء »
- يعنى در بهشت چنين باشد و در آنجا هم منزل صديقان گردد .
قوله « بسلامه » - يعنى بوسيله سلامى كه فرشتهها در بهشت از طرف خدا بمؤمن ابلاغ ميكنند چنانچه در خبر است .
قوله
« دياركم لكم جنة »
- يعنى شماها در خانههاى خود بكسب بهشت اندريد و گويا در بهشت هستيد و محتمل است كه مقصود بهشت معنوى باشد چنانچه گذشت و شايد مقصود اين باشد كه خانه لائقى كه براى آن آفريده شدهايد همان بهشت است نه خانه عاريت دنيا و بعيد است .
گزارش از جعفر بن ابى طالب بپيغمبر اسلام ( ص )
557 -
( 1 ) از فضيل از امام باقر ( ع ) كه رسول خدا ( ص ) بجعفر هنگامى كه از حبشه برگشته بود فرمود : شگفتترين چيزى كه در حبشه ديدى چه بود ؟
در جواب گفت ديدم يك زن حبشيه گذر كرد و زنبيلى بر سر داشت و مردى گذشت كه با او مزاحمت كرد و تصادم نمود و او را به زمين انداخت و زنبيل از سر او به زمين افتاد و برخاست نشست سپس گفت اى مرد واى بر تو از جزا دهنده روز جزا هر گاه بر كرسى نشيند و حق مظلوم را از ظالم بگيرد - و رسول خدا ( ص ) در شگفت شد .