قوله
« الا من علم مواليد الخلق كلهم »
يعنى هر كس بدين علم احاطه داشته باشد بايد مواليد همه خلق را بداند و چون منجمان مواليد همه خلق را ندانند عيان شود كه بدين علم احاطه ندارند و حساب درست نتوانند . . پايان نقل از مجلسى ره .
من گويم - آنچه در اين حديث قابل دقت و توجه است نكات زير است :
1 - غلط بودن اساس فكر اهل هيئت و منجمان قديم تابع يونانيان در اصل حركت فلك و چرخش آن چنانچه از تحقيق دانشمندان متأخر هويدا شد .
2 - اهميت ستارهشناسى و اطلاعات فضائى از روى حساب درست كه دانشمندان آن عصر بدان دسترسى نداشتهاند و امروزه علم حساب ستارهشناسى بدان جا رسيده كه دانشمندان شوروى موشك خود را بكره ماه پرتاب كرده و آرم خود را در آنجا نصب كردهاند .
3 - خطاء منجمان در احكام خود كه بر اساس قواعد نجوم استنباط ميكنند و در نتيجه تناقض ميگويند .
سخنرانى امير المؤمنين - ع - در صفين
550 -
( 1 ) از جابر از امام باقر ( ع ) گويد امير المؤمنين در صفين براى مردم سخنرانى كرد ، خدا را سپاس گفت و او را ستايش كرد و بر محمد پيغمبر ( ص ) صلوات فرستاد ، سپس فرمود :
« اما بعد »
راستى خدا تعالى براى من بر شما حقى قرار داده بسبب سرپرستى كردن كار شما و بسبب مقام و درجهاى كه خدا عز ذكره در ميان شماها به من داده و از براى شماها بر من بمانند همان حقيست كه من بر شماها دارم ، حق از همه چيز زيباتر و برازندهتر است در مقام توصيف و از همه چيز شايانتر است در پيشگاه عدالت عمومى ، براى هر كس مجرى شود خود او را هم مقيد و محدود ميسازد و بر عليه كسى مجرى نشود جز اينكه بسود او هم باشد و اگر براى كسى ممكن بود كه حق بسود او باشد و هيچ حقى بر زيان او نباشد ، اين خاص براى خدا عز و جل شايسته است نه براى خلق خدا زيرا او است كه بر بندههايش همه گونه توانائى دارد و بر هر وجهى مقدرات خود را بچرخاند