( مسيلمه را رحمان يمامه مىناميدند - از مجلسى « ره » ) - ( 1 ) ولى بنويس چنانچه ما مىنويسيم بسمك اللّهم .
رسول خدا ( ص ) - بنويس اينست كه رسول خدا با سهيل بن عمرو در باره آن حكم ميكنند و هم نظرند و قرارداد ميكنند .
سهيل بن عمرو - اگر تو را رسول خدا ميدانيم پس در باره چه با تو نبرد و مبارزه ميكنيم .
رسول خدا ( ص ) - من رسول خدايم و من محمد بن عبد اللَّه هستم .
مردم مسلمان - هم آواز گفتند تو رسول خدا هستى .
رسول خدا ( ص ) - بنويس ، نوشت اينست كه محمد بن عبد اللَّه در باره آن حكم ميدهد .
مردم همه - تو رسول خدا هستى .
در ضمن قرارداد اين ماده وجود داشت كه از طرف مشركين شرط شد :
هر كس از ما نزد شما گريخت و پناهنده شد او را بما برگردانيد و تحويل ما بدهيد و رسول خدا او را بكيش خود به زور واندارد و هر كس از شماها گريخت و بما پناهنده شد او را بشما برنگردانيم ( يعنى به زور او را از مسلمانى برگردانيم ) .
رسول خدا ( ص ) فرمود ما بدين افراد گريز پاى نيازى نداريم - و از طرف مسلمانان اين شرط در آن درج شد كه در ميان شما خداپرستى آشكارا باشد و نهانى نباشد ( يعنى آزادى در ديانت براى مسلمانان در مكه محفوظ باشد ) و كار آزادى مسلمانى در مكه به آنجا رسيد كه از مدينه براى آنها كفش و يا پرده هديه ميفرستادند و هيچ حكميت و قراردادى براى مسلمانان از اين قرار و صلح حديبيه با بركتتر نبود و كار تا آنجا كشيد كه نزديك شد اسلام بر اهل مكه سراسر نفوذ يابد و مسلط شود .
الكافي - الروضة من الكافي ( روضه كافى يا گلستان آل محمد ص ) ( فارسى ) — صفحة 239
مساهمون: الشيخ الكليني
ص٢٣٩