قوله
« ان كنت انما فسرت القرآن »
- مانند اخبار بسيارى دلالت دارد كه تفسير قرآن برأى جائز نيست و اكثر آن را حمل بمتشابهات كردهاند و تفصيل سخن در جاى ديگر است .
قوله
« و لم يعن البيت »
يعنى توهم نشود كه مقصود اشتياق دلها است به خود خانه كعبه و گر نه بايد بگويد « اليه » بلكه مراد ابراهيم اينست كه خدا ذريه وى را كه در كنار خانه جاى داده پيمبران و خلفاء سازد تا دل مردم بآنها گرايد و حج وسيله وصول به آنان باشد و خدا اين دعوت را در باره پيغمبر و خاندانش اجابت كرده و آنان موضوع دعوت ابراهيم ( ع ) هستند .
در وصف محشر و هيبت دوزخ
486 -
( 1 ) از جابر از امام باقر ( ع ) گويد پيغمبر ( ص ) فرمود روح الامين به من خبر داده است كه خدائى كه جز او شايسته پرستشى نيست هر گاه خلائق در محشر بايستند و اولين و آخرين گرد آيند دوزخ را با هزار مهار بياورند كه هر مهارى را يك صد هزار فرشته غلاظ و شداد در دست دارند و آن را بانگ و زبانه و ناله و تنفسى است و راستى يك دمى برآرد كه اگر خدا عز و جل آن را تا فراغت از حساب پس نيندازد همه را به هلاكت رساند سپس از دهانه آن يك شعله برآيد كه به همه خلائق از نيك و بد احاطه كند و هيچ آفريده و بنده خدا نماند تا برسد بفرشته و پيغمبر جز اينكه فرياد كشد پروردگارا بفرياد خودم برس به فرياد خودم ، و تنها توئى كه ميگوئى پروردگارا بفرياد امتم برس ، بفرياد امتم برس .
سپس بر آن پلى نهند باريكتر از مو و تيزتر از شمشير كه بر آن سه طاق باشد نخست بر روى آن امانت است و رحمت و بر دومى نماز است و بر سومى توجه پروردگار جهانيان كه جز او شايسته پرستشى نيست و مردم را تكليف كنند بر گذشتن از آن و رحم و امانتدارى آنها را باز دارند و اگر از آن رها شوند نماز آنها را بازدارد و اگر از آن رها شوند پايان كار آنها با پروردگار جهانيان است جل ذكره و اينست قول خدا تبارك و تعالى ( 14 - الفجر ) راستى كه پروردگارت در كمينگاه است مردم بر روى صراط باشند يكى را گام لغزد و يكى محكم گام زند و فرشتهها گرد آن فرياد كشند