و اين آيات را دليل گرفتهاند كه ميان عيسى و ميان محمد ص رسول و پيغمبر و حجتى نبوده است ولى تاويل اين آيه به اين معنا خطائى است آشكار زيرا معنى نذر كه جمع نذير است همان رسولان صاحب شريعت هستند نه پيغمبران و نه اوصياء زيرا خداى عز و جل براى محمد ص ( در سوره رعد آيه 7 ) ميفرمايد همانا تو منذر هستى و براى هر مردمى هدايتكننده اى ، نذرهم آن رسولان صاحب شريعت هستند و پيغمبران و اوصياء هادى ميباشند و در گفتار خداى عز و جل كه ميفرمايد براى هر مردمى و ملتى يك هدايتكننده اى هست دليل است بر اين كه زمين و هر ملتى در هر عصرى بىرهبر دينى نباشند تا بوسيله آنها كه پيغمبران يا اوصياء باشند حجت خدا بر مردم تمام شود و تا وقتى تكليف از طرف خداى عز و جل براى بندگان لازم است رشته آنان بريده نگردد چون كه آنها از طرف نذيران كه رسولان دين آورند تبليغ مىكنند و آنها بعد از پيغمبر خاتم پايان يافتند و رشته آنان قطع شد زيرا بعد از او رسول شريعتگذارى نيست
9 - محمد بن مسلم گويد به امام ششم گفتم تفسير قول خداى عز و جل * ( إِنَّما أَنْتَ مُنْذِرٌ وَلِكُلِّ قَوْمٍ هادٍ ) * چيست ؟ فرمود هر امامى رهبر مردم زمان خود مىباشد
10 - بريد بن معاوية عجلى گويد بابى جعفر امام پنجم عرضكردم معنى * ( إِنَّما أَنْتَ مُنْذِرٌ وَلِكُلِّ قَوْمٍ هادٍ ) * چيست ، فرمود منذر رسول خدا ص بود و على عليه السلام هادى بود و در هر زمانى امامى از ما هست كه مردم را به آنچه رسول خدا ص آورده است رهبرى مينمايد ، اخبار وارده در اين معنى بسيار
كمال الدين وتمام النعمة ( فارسي ) — صفحة 383
مساهمون: الشيخ الصدوق
ص٣٨٣