باب شصت و سوم - نوادر كتاب - اخبار متفرقه
1 - مفضل بن عمر گويد از امام صادق جعفر بن محمد « ع » پرسيدم از گفته خداى عز و جل * ( وَالْعَصْرِ إِنَّ الإِنْسانَ لَفِي خُسْرٍ ) * ، فرمود مقصود از عصر ظهور قائم عليه السلام است كه انسان در زيانست يعنى دشمنان ما زيانمندند مگر آنان كه ايمان آوردند يعنى بآيات ما ائمه و كار نيك كردند يعنى همراهى با برادران خود نمودند و در حق هم عهدى كردند يعنى در امامت و در صبر و بردبارى هم كارى كردند يعنى در دوران فترة و غيبت امام مصنف اين كتاب گويد جمعى از شيعه در موضوع امامت به دوران فترت معتقدند و دليل بر آن آورده و گمان بردهاند كه امامت از امت برداشته شود تا امام تازه اى پديد گردد چنانچه رسالت و نبوت از دوران پيغمبرى تا دوران پيغمبر آينده كه بمحمد ( ص ) ختم شد دچار فترت ميگردد و بريده ميشد من بتوفيق خدا ميگويم اين قول مخالف حق است براى اينكه اخبار بسيارى وارد شده است كه زمين هيچ گاه از حجتى خالى نماند تا روز قيامت و از دوران آدم عليه السلام هم تا كنون خالى نبوده است و اين اخبار بسيار و شايع است كه در اين كتاب ذكر كردم و اين اخبار در ميان همه طبقات و فرق شيعه شايع است و منكرى ندارد و كسى آنها را تاويل نكرده است و مضمون آنها اينست كه زمين بىحجت و امامى زنده نباشد كه يا آشكار و مشهور است و يا پنهان و مستور و هميشه اين موضوع مورد اتفاق شيعه بوده است تا زمان ما پس امامت منقطع نشود و انقطاعش روا نبود زيرا تا روزگار باقى است پيوسته است