برساند و آنچه را خدا نسبت بدان وى را امين دانسته حفظ كند كه دين خداى عز و جل است و خدا همين موضوع را سبب يك امامت پيوسته و رشته دارى و پى در پى همى گردانيده است تا تدبير و امر خدا باقى است زيرا روا نباشد كه آثار پيغمبران و رسل كهنه شود و از ميان برود و اعلام محمد ص و ملت و شريعت و فرائض و سنن و احكام او نابود گردد و يا نسخ شود يا آثار و شرائع رسول ديگر بر آن خط بطلان كشد زيرا پس از وى نه رسولى باشد و نه پيغمبرى و امام رسولى شريعت گذار نيست و ملت و دينى جز شريعت و ملت محمد ص ندارد تا روا باشد ميان او و امام ديگر دوران فترت پديد آيد ، فترت در ميان دورانهاى رسولان شريعت گذار رواست و در امامت روا نيست از اين رو ناچار باشد در هر زمانى امامى باشد كه حجت خدا گردد و ناچار باشد كه ميان دو رسول شريعتگذار در دوران فترت نيز امامى كه مقامت وصايت دارد موجود باشد كه حجت بر خلق گردد و آنچه را رسولان از جانب خدا آوردهاند بمردم برساند و بندگان خدا را بوظائفى كه از آن غفلت ورزند آگاه كند و آنچه را ندانند به آنها بياموزد زيرا خداى عز و جل مردم را در هيچ زمانى سرخود نگذارد و آنها را از ياد نبرد و در دين خود باشتباه نيندازد و نسبت بوظائفى كه فريضه است سرگردان ، نكند و نبوت و رسالت از طرف خداى جل جلاله سنت است و امامت فريضه و واجب حتمى است اما سنت تواند كه منقطع گردد و تركش روا باشد ولى فرائض قطع نشود و زوال ندارد بعد از محمد ص و اكمل فرائض و اعظم آنها از نظر اهميت همان مقام امامتست كه بوسيله آن همه فرائض و سنن انجام مىشود و بدان كمال ديانت است و تماميت نعمت ، امامان از خاندان محمد ص باشند زيرا پس از وى نبى ديگرى نباشد و براى آنكه بندگان خدا را به راه ديانت وادارند و بروش
كمال الدين وتمام النعمة ( فارسي ) — صفحة 373
مساهمون: الشيخ الصدوق
ص٣٧٣