توقيعى كه براى عمرى و پسرش از طرف صاحب الزمان رسيده
39 - شيخ ابو جعفر گويد به خط سعد بن عبد الله ثبت بود « خدا شما هر دو را توفيق طاعت دهد و بر دين خود پايدار كند و بمرضات خود سعادتمند سازد بما رسيد آنچه شما ذكر كرده بوديد كه ميسمى بشما خبر داده است از مختار و مناظره او با كسانى كه بر خورد كند و احتجاج او براى اثبات اينكه بعد از امام يازدهم جانشينى جز جعفر بن على نيست و اينكه او را تصديق كرده است و همه آنچه را نوشتى در باره ياران خودتان مورد مطالعه قرار دادم و من به خدا پناه ميبرم از كورى بعد از بينائى و از گمراهى بعد از راه يا بى و از كارهاى هلاكتكننده و از فتنههاى نابودكننده زيرا خداى عز و جل فرمايد الم آيا گمان برند مردم كه واگذار شوند بمحض اينكه گفتند ما ايمان آورديم و آنان آزمايش نشوند چگونه در فتنه افتند و در سرگردانى ترديد دچار آنان گردد و از چپ براست بروند و از ديانت بر كنار شوند آيا شك كردند يا با حق عناد ورزيدند ، يا آنچه در روايات درست و اخبار صحيحه آمده است ندانستند ، يا دانستند و با هم رقابت كردند ، ندانند كه زمين بىحجت نماند كه آن حجت يا آشكار است و يا نهان آيا نميدانند كه امامان آنها پس از پيغمبرشان پى در پى و منظم بودند و يكى پس از ديگرى آمد تا نوبت امامت بدستور خداى عز و جل به امام گذشته حسن بن على عليه السلام رسيد و بجاى پدران خود نشست و بدرستى رهبرى كرد و به راه راست ، نورى بود تابنده و ستاره اى بود فروزنده و ماهى بود آشكار سپس خداى عز و جل عترت خود را براى وى برگزيد و بروش پدرانش عليهما السلام در گذشت خذوا النعل بالنعل طبق و عهدى كه تعهد كرده بود و وصايتى كه در دست داشت بوصى خود سپرد كه خداى عز و جل او را پنهان كرد تا مدتى كه دارد و باقتضاى خواست نافذ و تقدير سابق جايش را نهان داشت
كمال الدين وتمام النعمة ( فارسي ) — صفحة 189
مساهمون: الشيخ الصدوق
ص١٨٩