خاطر ضعفشان به همه نمىتوانند سخن بگويند ، بلكه خيلى كوتاه حرف مىزنند و مىگويند : خداوند تو ، بر ما تمام كند ، يعنى از خداوندت بخواه تا بر ما تمام كند ، ما را بميراند . مىفرمايد شما خواهيد ماند و شما را خلاصى با مرگ و جز آن نيست .
بنابراين ايمان تنها به وجود آخرت با تصوّر انسان از مراحل تفصيلى آن تفاوت دارد و چه بسا در آيهء كريمه ، كلمهء « ظنّ » به اين امر اشاره دارد :
( وَاسْتَعِينُوْا بِالصَّبْرِ وَالصَّلَاةِ وَإِنَّهَا لَكَبِيرَةٌ إِلَّا عَلَى الْخَاشِعِينَ * الَّذِينَ يَظُنُّونَ أَنَّهُم مُلَاقُوا رَبِّهِمْ وَأَنَّهُمْ إِلَيْهِ رَاجِعُونَ ) .
( سورهء بقره ، آيات 45 - 46 )
« از خدا با صبر و نماز يارى جوييد كه نماز امرى بسيار بزرگ و دشوار است مگر بر خاشعان ، آنان كه بر اين ظنّند كه در پيشگاه خدا حاضر خواهند شد و بازگشتشان به سوى او خواهد بود . »
كلمهء « ظنّ » چه بسا دلالت به اين تصوّر كند ، يعنى تصوّر اينكه انسان قطعاً با خدا ديدار خواهد كرد اين تصوّر درون تو را تكان مىدهد ، تو را از اعماق تكان مىدهد و دعاهاى معصومين وقتى بر مسئلهء آخرت و تفصيلات مرگ ، حشر ، عذاب و نعيم مىپردازند ، اين تصوّر را براى ما مىآفرينند .
دعاى آتى كه در آن تأمّل خواهيم كرد راهى براى اثبات ايمان به آخرت است :
« خدايا به رحمت خود ما را داخل [ صفوف ] صالحان كن و به علّيّين ، بالا ببر » ، مهم نيست كه اسم انسان در جرايد و مجلّات نوشته شود يا از راديو پخش شود ، مهم اين است كه خدا انسان را داخل جبههء صالحان كند و به اعلى علّيّين ، بالا برد . پس انسان چقدر نياز دارد به تثبيت ايمان و باورش تا اين صفت را در خود بپروراند ، تا نينديشد به اينكه چه كسى از او سخن مىگويد ، به شهرت فكر نكند و به نظر مردم دربارهء خود نينديشد و فقط بينديشد به نظر خدا دربارهء او و اينكه او را
دعا (معراج مومنين و راه زندگى) (فارسى) — صفحة 190
مساهمون: كمال نژاد
ص١٩٠