يا آن كس كه فرشتگان براى او و امثال او سجده مىكنند ؟ يا على بن ابيطالب جانشين پيامبر ؟
در اينجا بايد اين پرسش را مطرح كنيم كه چرا خدا بنى آدم را بر فرشتگان بلكه بر همهء آفريدگان برترى نهاد ؟ پاسخ آن است كه : زيرا خداوند دانش خود را بر دوش بنىآدم نهاد و چيزى مهمتر از اين دانش به آنان داد و آن آزادى ، اراده و انتخاب است ، ولى فرشتگان را فقط روح ، ايمان ، دانش و فضيلت عطا كرد ، امّا شهوت به آنان نداد ! پس فرشتگان بى آنكه گرفتار خواب ، بيخوابى و رنج شوند به پرستش خدا مشغولند و اين پرستش از سرشت و صفات آنان است .
اين امر در مورد حيوانات روشنتر است ، زيرا خداوند به آنها عقل ، علم و اراده نداد و اين موجودات تودهاى جزء از غريزه و شهوت هستند ، پس جانوران بر بنى آدم برترى ندارند ، امّا انسان : خدا به او عقل ، علم و اراده داد و سپس شهوات را با او آميخته ، اگر انسان از عقل خود پيروى كند و خداى سبحان را بپرستد و با آزادى كامل اين راه را برگزيند ، به خدا نزديك و در نزد او گرامى خواهد بود زيرا او مختار است كه سقوط كند يا بالا رود ، ولى با اين عمل خود بالا رفتن را انتخاب كرده است ! پس عظمت انسان از آنجا سرچشمه مىگيرد . او موجودى است كه مىخواهد ، موجودى تعيين كننده و تصميم گيرنده ، ولى فرشتگان اين چنين نيستند به اين معنى كه همينگونه آفريده شدهاند ، مىخواهند امّا بدون دشوارى و پس از پيامبرى ، على بن ابيطالب عليه السلام قلّهء اين عروج و رفعت است .
على عليه السلام كسى است كه در غزوهء احُد هفتاد زخم بر مىدارد و محتاج درمان است ، امّا پيش از آنكه از رنج نبرد بياسايد ، منادى پيامبر مىآيد و او را از نوبه جنگ مىخواند و او همهء اين آزارها و زخمها را تحمّل مىكند و باز روى به ميدان جنگ مىنهد .
على عليه السلام مىتوانست عسل ناب و مغز گندم را خوراك خود كند و بهترين
دعا (معراج مومنين و راه زندگى) (فارسى) — صفحة 160
مساهمون: كمال نژاد
ص١٦٠