پيام
درعصر ما كه اسلوبهاى علمى ، رفته رفته جايگاه دين را به تصرّف خود در مىآورند ، نبايد از اهميّت تأثير سحرآميز كلمات بر اذهان برخى از پيروان « شيوهء دكارتى » غافل ماند .
در هر زبان كلماتى يافت مىشوند كه معناى آنها در زير نقابهايى پوشيده و مخفى است و اگر چه علم سياست تاكنون توانسته بر معناى برخى از آنها وقوف يابد ، لكن حظّ علم از اين كلمات بىشمار است . وقتى اين كلمات از قلم اعجابآور نويسندهاى بزرگ تراوش مىكند ، هيچكس نمىتواند دربارهء معانى كه در زير اين نقابها پوشيده و مخفى مانده تصوّر خطا يا كمبودى نمايد ! به همين علّت نوشتههاى اين نويسندگان سايههايى از اين معانى را در اذهان بسيارى از پژوهندگان جاى داده و بر سخافت موضوع مورد تحقيق مىافزايند .
امروزه در محافل روشنفكرى و مراكز علمى ما چنين شايع شده كه پژوهندگان مسائل اسلامى ، به مطالب نويسندگانى مراجعه مىكنند كه سعى دارند همه چيز را با نوشتن حل نمايند . اينان كلمهاى را در محل حقيقتى قرار مىدهند كه آن حقيقت از ديد آنها مخفى بوده و يا لااقل هيچ تلاشى براى فهم آن نكردهاند .