آيد تا سخرهء ايشان گردد ومطيع ومنقاد امر ايشان شود وسعى وادراك خويش در تحصيل مطالب ايشان صرف كند واز مقصود وغايت خويش باز ماند وبه احتجاب وحرمان موسوم گردد وخاصيّت انسان بظهور خواصّ ايشان در حيّز كتمان بماند ، وظلم وعدوان روى نمايد وكفر وخذلان حاصل آيد وشقاوت وخسران مدّخر گردد ، پس بىشك چنانچه فرموده بخل وبدخلقى جمع نشود وسخا وحسن خلق با كفر صورت نبندد .
واللّه أعلم بالصّواب « 1 » وإليه المرجع والمآب ! .
هامش
( 1 ) . ع : بصواب