حديث غدير شنيدى كه عبد الرحمن جامى در نفحات گفته شيخ سعيد الدين الفرغانى رحمه اللَّه تعالى وى از اكمل ارباب عرفان و اكابر اصحاب ذوق و وجدان بوده است هيچ كس مسائل علم حقيقت را چنان مضبوط و مربوط بيان نكرده است كه وى در ديباچه شرح قصيده تائيه فارضيه بيان كرده است اولا آن را بعبارت فارسى شرح كرده بود و بر شيخ خود شيخ صدر الدين قونوى قدس سره عرض فرموده و شيخ آن را استحسان بسيار كرده و درين باب چيزى نوشته و شيخ سعيد آن نوشته را بعينه بر سبيل تبرك و تيمن در ديباچه شرح فارسى خود درج كرده است و ثانيا از براى تعميم و تتميم و فائده آن را بعبارت عربى نقل كرده و فوائد ديگر بر ان مزيد ساخت جزاه اللَّه تعالى عن الطالبين خير الجزاء و ويرا تصنيف ديگر است مسمى بمناهج العباد الى المعاد در بيان مذاهب ائمّه اربعه رضوان اللَّه عليهم اجمعين در مسائل عبادات و بعضى معاملات كه سالكان اين طريق را از آن چاره نيست و در بيان آداب طريقت كه بعد از تصحيح احكام شريعت سلوك را حقيقت بى آن ميسر نيست و الحق آن كتابيست بس مفيد كه ما لا بد هر طالب و مريدست و محمود بن سليمان كفوى در كتائب اعلام الاخيار گفته و اگر مكابرى عنود و مجادلى كنود را بيان حق ترجمان علّامهء فرغانى هم از سلوك طريق مظلم ارتياب و حيرانى و پيمودن وادى پر خار اضطراب و پريشانى و اقتفاى وساوس ظلمانى و اتباع هواجس نفسانى در كون بنوازغ شيطانى باز نه دارد ناچار روع وساوس ابليس و هدم بنيان ارباب تزوير و تلميع تلبيس ببيان معاويه بن أبى سفيان كه در دليل هفدهم مذكور مىشود كرده آيد
دليل هفدهم استدلال معاويه به حديث منزلت بر اعلميت جناب امير المؤمنين
دليل هفدهم آنكه معاويه بن أبى سفيان كه نزد اهل سنت از اكابر صحابه اعيان است با وصف آن همه اثارت قتام و قتار ببغض و عناد و شنان و تهييج و تسعير نار احقاد و اضغان و تسنّم غارب مناوات و عدوان و امتطاء صهوه مشاحنت و طغيان بمفاد الفضل ما شهدت به الاعداء بحديث منزلت استدلال بر اعلميت جناب امير المؤمنين عليه السّلام نموده چنانچه احمد بن محمد بن حنبل الشيبانى و ابو الحسن على بن عمر بن محمد بن الحسن بن شاذان و على بن محمد الجلابى المعروف بابن المغازلى و فقيه ابو الليث نصر بن محمد سمرقندى و محب الدين احمد بن عبد اللَّه الطبرى و ابراهيم بن محمد حموينى و محمد بن يوسف زرندى و نور الدّين على بن عبد اللَّه سمهودى و ابراهيم بن عبد اللَّه اليمنى الوصابى و احمد بن بن محمد المعروف بابن حجر المكى و احمد بن فضل بن محمد باكثير المكى و احمد بن عبد القادر العجيلى و مولوى مبين لكهنوى روايت كردهاند