يوم قال النبي : من كنت مولاه * فهذا مولاه خطب جليل
انما قاله النبى على الامة * حتم ما فيه قال و قيل ]
[ 1 ] .
بعنايت سرمدى و تأييد صمدى از اين اشعار متانت آثار بنهايت وضوح و ظهور آشكار گرديد كه مراد از حديث غدير امامت و إمارت جناب امير المؤمنين عليه السّلام است ، چه قيس بن سعد بوقت بغى و جور و زيغ دشمن كينه كيش و ظهور عناد و عداوت و شقاوت معاند بد انديش روبروى جناب امير المؤمنين عليه السّلام بيان كرد كه : آن جناب امام او و امام ما سواى او است ، و قرآن شريف بامامت آن جناب نازل گرديده ، روزى كه جناب رسالتمآب صلّى اللَّه عليه و آله
حديث : « من كنت مولاه فعلي مولاه »
ارشاد نموده ، و اين ارشاد خطب جليل و امر عظيم است ، و ارشاد اين حديث بطريق حتم و الزام بر سائر انام بوده .
بحيرتم كه بعد سماع چنين نصوص واضحه و تصريحات لائحه كه عرق تسويلات و تأويلات سخيفه را استيصال مىكند و بيخ و ساوس و هواجس ظلمانيه را بر مىكند ، و لسان قبل و قال را مقطوع ، و اصل شبهات و تشكيكات اهل جدال را مقموع مىسازد ، بكدام حيله و تخديع دست خواهند انداخت ، و كدام تلميع و تسويل واهى بر پا خواهند ساخت .
فضائل قيس بن سعد در كتب رجال اهل سنت
و محتجب نماند كه براى ثبوت فضل و جلالت قيس بن سعد بن عباده ملاحظهء تقريرات حضرات اهل سنت در تعظيم و تبجيل صحابه ، و اثبات حقانيت شان ، و تمسك بافعال و اقوال ايشان در اصول و فروع ، خصوصا ملاحظهء افادات خود مخاطب در صدر اين باب و ديگر ابواب
هامش
[ 1 ] تذكرة خواص الامة : 33 .