( امام عليه السّلام ) فرمود : « ( خداوند ) مرجئه را مىفرمايد . »
اينكه فرموده است : ( تا آنكه اهل كتاب يقين بدانند ) ( حضرتش ) فرمود : « آنان شيعياناند و آنهايند كه كتاب و حكم و نبوّت به ايشان داده شد . »
فرمودهى خداى : ( و ايمان كسانى كه ايمان دارند ، فزونى يابد و در دل اهل كتاب ترديدى واقع نگردد ) يعنى : تا مبادا شيعيان در چيزى از امر حضرت قائم عليه السّلام شك كنند .
اينكه فرمود : ( و تا آنانكه در دلهايشان مرضى هست بگويند ) منظور از آن شيعيان و ضعفاى ايشان است ( و ( نيز ) كافران ( بگويند ) : خداوند از اين مثل چه خواسته است ؟ ) آنگاه خداى - عزّ و جلّ - به آنان فرمود : ( همچنين خداوند هركه را خواهد ، به حالت گمراهى واگذارد و هركه را مشيّتش تعلّق گيرد ، رهبرى و هدايت فرمايد ) پس مؤمن تسليم مىشود و كافر شك مىكند .
اينكه خداوند فرمود : ( و سپاهيان خداوندگارت را جز خود او كسى نمىداند ) سپاهيان خداوندگارت همان شيعياناند . آنان گواهان خداوند در زميناند و اينكه فرمود : ( و اين آيات جز پند و تذكّرى براى بشر نيست * تا هركه خواهد ، ( در ايمان خود ) پيش رود يا عقب بماند ) ، [ حضرتش فرمود : « يعنى روز پيش از خروج حضرت قائم عليه السّلام ، هر كه خواهد حق را بپذيرد و به سوى آن روى آورد و هركه خواهد از آن عقب بيفتد » ]
اينكه فرمود : ( هركس در گرو عملى است كه انجام داده ، مگر ياران سوى راست ) فرمود : « آنان كودكان مؤمناناند . خداى - تبارك و تعالى - فرمايد : ( و فرزندانشان در ايمان به آنها ملحق شدند ) فرمود : آنان به پيمان [ ايمان آوردند ] . »
و فرمودهى خداوند : ( و همانا ما روز پاداش را تكذيب مىكرديم ) امام عليه السّلام فرمود :
« ( اين روز ) روز خروج حضرت قائم عليه السّلام است . »
اينكه فرمود : ( پس ايشان را چه مىشود كه از يادآورى اعراض مىكنند ؟ ) فرمود :
« منظور از " يادآورى " ولايت امير المؤمنين عليه الصّلاة و السّلام است . » [ اينكه فرمود : ] ( انگار آنها خران گريزانىاند كه از يك شير ژيان فرار مىكنند ) فرمود : « ( مىگويد ) گويى آنان خرانى وحشىاند كه وقتى شير را ببينند ، از او بگريزند و مرجئه چنيناند كه وقتى فضيلت آل محمّد عليهم السّلام را بشنوند ، از حق مىگريزند . »
المحجة فيما نزل في القائم الحجة ع (سيماى حضرت مهدى ع در قرآن) (فارسى) — صفحة 494
مساهمون: السيد هاشم البحراني
ص٤٩٤