زد : اى سماعة بن مهران ! آن ظرف خرماى تازه را بياور . [ سماعه ظرفى كه در آن خرماى تازه بود آورد ] پس آن حضرت خرمايى از آن برگرفت و ميل فرمود و هسته را از دهان بيرون آورد و در زمين كاشت . همان دم زمين شكافته شد و آن هسته روييد و شكوفه داد و خرما شد . امام عليه السّلام دست زد و يكى از خرماهاى نارس را از خوشه چيد و آن را شكافت و از داخل آن پوست نازك سفيدى بيرون آورد . آن را باز كرد و به دست من داد و فرمود : « بخوان . »
آن را خواندم . ديدم دو سطر نوشته است ؛ [ سطر ] اوّل : « لا إله إلّا اللّه ، محمّد رسول اللّه » و دوم : ( همانا شمار ماهها نزد خداوند در كتاب خدا دوازده ماه است ؛ ( از ) آن روز كه آسمانها و زمين را آفريد . چهار ماه از آنها حرام است . اين است آيين استوار . پس در ( مورد ) آنها بر خود ستم مكنيد ) : امير المؤمنين علىّ بن ابى طالب ، الحسن بن على ، الحسين ابن على ، علىّ بن الحسين ، محمّد بن على ، جعفر بن محمّد ، موسى بن جعفر ، علىّ بن موسى ، محمّد بن على ، علىّ بن محمّد ، الحسن بن على ، الخلف الحجّة .
سپس فرمود : « اى داوود ! آيا مىدانى چه وقت اينها در اينجا نوشته شده ؟ » عرض كردم : خداوند بهتر مىداند و رسول او و شما . فرمود : « دو هزار سال پيش از آنكه خداوند آدم را بيافريند . »
شيخ مفيد نيز اين دو خبر را در كتاب غيبت روايت كرده است .
[ 69 ] و عنه ، قال : أخبرنا سلامة بن محمّد ، قال : أخبرنا محمّد بن الحسن ابن « 1 » عليّ بن مهزيار ، قال : أخبرنا « 2 » أحمد بن محمّد السّيّاريّ ، عن أحمد بن هلال و ( قال : ) و حدّثنا « 3 » عليّ بن محمّد بن عبد اللّه الخبائيّ ، عن أحمد بن هلال ، عن أميّة بن ميمون الشّعيريّ ، عن زياد القنديّ ، قال : سمعت أبا إبراهيم موسى بن جعفر [ بن محمّد ] عليهم السّلام يقول :
هامش
( 1 ) . [ در مأخذ : الحسن بن . ]
( 2 ) . در مأخذ : حدّثنا .
( 3 ) . در متن : أخبرنا .