يقاطعهم على ما في أيديهم ، و يترك الأرض في أيديهم . » « 1 »
محمّد بن يعقوب به سند خود از احمد بن محمّد [ بن عيسى ] ، از ابن محبوب ، از هشام بن سالم ، از ابو خالد كابلى ، از امام ابو جعفر باقر عليه السّلام آورده است كه فرمود :
« در كتاب حضرت امير صلوات اللّه عليه چنين يافتيم : ( در اين آيه ) ( موسى به قوم خود گفت : از خداوند يارى بخواهيد و صبر كنيد . بهدرستى كه زمين از آن خداوند است ؛ آن را به هركس از بندگانش كه خواهد به ارث دهد و سرانجام كار تنها از آن تقوى پيشگان است ) ، منظور من و خاندانم است كه [ خداوند ] زمين را به ما واگذارده است و ماييم متّقيان و سراسر زمين از آن ماست . پس هركه از مسلمانان زمينى را احيا كرد بايد كه آن را معمور بدارد و خراج آن را به امامى كه از اهل بيت من است بپردازد و هرچه از آن برداشت كند ، براى او خواهد بود .
[ پس اگر آن را رها يا خراب كند و مسلمانى ديگر پس از اعراض او ، آن را بگيرد و آباد و احيا كند ، نسبت به آن زمين از كسى كه آن را ترك گفته شايستهتر خواهد بود . وى خراجش را به امام از خاندان من بپردازد و آنچه به دست مىآورد از آن او خواهد بود ] تا آنگاه كه قائم از خاندانم عليه السّلام با شمشير بهپا خيزد . پس آن زمينها را تصرّف كند و نگاه دارد و آنها را از آن اخراج كند - همچنانكه رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله و سلم زمينها را تصرّف فرمود و از نابودى بازداشت - مگر زمينهايى كه در اختيار شيعيان ما باشد كه ( حضرت قائم عليه السّلام ) با خود ايشان قرار گذارد و زمين را در دستشان وانهد . »
[ 46 ] و رواه العيّاشيّ في تفسيره ، بإسناده ، عن أبي خالد الكابليّ عن أبي جعفر عليه السّلام . « 2 »
عيّاشى نيز اين را در تفسير خود از ابو خالد كابلى از حضرت ابو جعفر امام باقر عليه السّلام روايت كرده است .
هامش
( 1 ) . كافى 1 : 407 [ - 408 ( باب أنّ الأرض كلّها للإمام عليه السّلام 105 ، ح 1 ) ] .
( 2 ) . تفسير العيّاشي 2 : 25 [ اعراف ، ح 66 ] .