ثمّ قال :
وَ أَنِيبُوا إِلى رَبِّكُمْ وَ أَسْلِمُوا لَهُ ( مِنْ قَبْلِ . . . )
« 1 » .
ثمّ جزاهم فقال :
لَهُمُ الْبُشْرى فِي الْحَياةِ الدُّنْيا وَ فِي الْآخِرَةِ
« 2 » و الإمام يبشّرهم بقيام القائم عليه السّلام و بظهوره و بقتل أعدائهم و بالنّجاة في الآخرة و الورود على محمّد صلّى اللّه عليه و إله و سلم و الصّادقين على الحوض . » « 3 »
محمّد بن يعقوب از عدّهاى از اصحابمان ، از احمد بن محمّد بن ابى نصر ، از حمّاد ابن عثمان ، از ابو عبيدهى حذّاء آورده كه گفت : از حضرت ابو جعفر امام باقر عليه السّلام دربارهى استطاعت « 4 » و سخنان مردم ( در اين باب ) پرسيدم . آن حضرت عليه السّلام - درحالىكه اين آيه را تلاوت كرد : ( مردم همواره ( از لحاظ عقيده ) مختلف « 5 » خواهند بود مگر آن را كه خداوندگار تو رحم فرمايد و به راه حق هدايت كند ) و براى همين آنان را آفريد ) - فرمود :
« اى ابو عبيده ، مردم در رسيدن به قول ( حق ) در اختلاف « 6 » اند و همگى در معرض هلاكتاند . »
راوى گويد : عرضه داشتم : فرمودهى خداوند ( مگر آن را كه پروردگار تو رحم فرمايد ) ( چهطور ) ؟ آن حضرت عليه السّلام فرمود : « آنان شيعيان مايند و براى رحمت " خاصّ " خود ايشان را آفريد و همين است كه فرمود : ( و براى همين آنان را آفريد ) . خداى [ عزّ و جلّ ] مىفرمايد : براى اطاعت از امام .
آن رحمتى كه فرمود : ( و رحمت من همهچيز را فرا گرفته ) علم امام است كه از
هامش
( 1 ) . زمر ( 39 ) : 55 .
( 2 ) . يونس ( 10 ) : 65 .
( 3 ) . كافى 1 : 429 [ كتاب الحجّة ، باب فيه نكت و نتف . . . 108 ، ح 83 ] . حديث بدين صورت آمده است . نيمهى نخست اين آيه در قرآن چنين است :وَ الَّذِينَ اجْتَنَبُوا الطَّاغُوتَ أَنْ يَعْبُدُوها وَ أَنابُوا إِلَى اللَّهِ لَهُمُ الْبُشْرى . . .زمر ( 39 ) : 18 .
( 4 ) . [ در اصطلاح متكلّمان ، توان بخشيدن حق - تبارك و تعالى - به بندگان براى انجام واجبات و پرهيز از محرّمات ( آوردن خوبىها و وانهادن بدىها ) . بزرگان شيعه در اينباره كتابهايى حامل همين نام داشتهاند ؛ از جمله أبو الحسن زرارة بن أعين و أبو محمّد هشام بن الحكم و أبو أحمد محمّد بن أبي عمير . رك . الذريعة 2 : 26 - 27 . ]
( 5 و 6 ) . [ يعنى درآمدوشد و در نتيجه ناآرامى و بىثباتى انديشه و ايمان . ]