الدخول علينا تضرنا و نضرك [ 1 ] .
( از اين عبارت ظاهر است كه سفيان ثورى ، مثل ثور لا يعقل ، به جهت ظاهربينى و بىيقينى و كينهورى و تيرهبختى ، بر حضرت امام جعفر صادق عليه السلام زبان اعتراض بگشود ، و پوشيدن آن حضرت بعض ألبسه ناعمه را ، كه مبنى بر مصالح كثيره و حكم عديده بوده ، منكر و معيوب دانست ، و آن را منافى و مناقض صفات اهل بيت نبوت پنداشت ، و از حقيقت حال خبرى برنداشت ، و آخر كار حضرت امام جعفر صادق عليه السلام حقيقت امر را ظاهر فرمود ، كه بملاحظهء آن تيره باطن درآورد ، كه گو ظاهر لباس آن جناب نازك و ناعم بود ، ليكن اندرون آن درشت و خشن و غليظ بوده .
و قربان بر اعجاز نمائى آن حضرت ، كه باظهار حال آن دجّال ، كه بغرض تخديع عوام و جهّال ، و رهزنى نسوان و اطفال ، ظاهر را با باطن مخالف كرده ، كه در اندرون قميص نازكتر از بياض بيض پوشيده ، و در ظاهر لباس خشن ببر نموده ، پرداخت ، و فضيحت آن معترض بىباك ، و معادى خاندان مورد لولاك ظاهر ساخت ، كه آخرها شرمانده و خجل ، و مثل خر در گل گرديد ، و از منع فرمودن آن امام بر حق ، آن معادى مطلق را از حضور در خدمت سراپا بركت خويش هم ، صراحة واضح است كه آن تيرهباطن ، لياقت ادراك شرف حضور مجلس فيض مواطن آن جناب نداشت ، و مع هذا قول آن جناب : « تضرنا و نضرك » صريح است در آنكه ، آن ناصبى بىيقين از معاديان ، و موذيان ائمه معصومين ، و ضرر رسانندگان بأهل بيت طاهرين ، صلوات اللَّه عليهم اجمعين ،
هامش
[ 1 ] لواقح الانوار فى طبقات الاخيار ج 1 ص 32 ط القاهرة .