سالار برادرش ميرزا محمد خان و پسرش امير اصلان خان را به دفاع از قلعهء سبزوار گماشته بود . چند روزى زد و خورد بين افراد مستقر در اين قلعه و سپاهيان حسام السلطنه ادامه داشت . سرانجام مير يحيى خان تبريزى با قواى كمكى متشكل از 2000 سوار و سه عراده توپ ارسالى از تهران و همچنين حمايتها و كمكهاى ديگرى از جانب سام خان ايلخانى و رؤساى ديگرى كه وفادارى خود را به حكومت مركزى اعلام نموده بودند از راه رسيد . در اين هنگام حسام السلطنه توانست شهر را به تصرف خود درآورد . مصطفى قلى خان تربتى ارك شهر را ابتدا محاصره كرد و سپس شهر گشوده شد و پسر سالار امير اصلان خان حلقهء محاصره را شكسته و موفق به فرار گرديد . حسام السلطنه سپس روى به نيشابور نهاد .
حاكم شهر مقاوتى از خود نشان نداده و شهر تسليم شد .
سرانجام مردم مشهد بخاطر قحطى و گرانى بر سالار شوريدند و مشهد فتح گرديد .
سالار به همان آستانى كه زمانى مقدس نداشته و شمعدانها و چلچراغهاى طلا و درهاى نقرهاى آن را براى تبديل كردن به پول به يغما برده بود پناهنده شد . سالار دستيگر شد و به فرمان شاه همراه با برادرش محمد عليخان و پسرش امير اصلان خان به قتل رسيده و در باغ خواجه ربيع دفن گرديدند . قبرهاى اينان در اين باغ فراموش و به حال خود گذاشته شده است .
در سال 1853 م . فريدون ميرزا دائى شاه به ولايت خراسان گماشته شد . او به مرمت مرقد ، مسجد و مدرسهء قديمى شهر همت گماشت و به سال 1855 م . وفات يافت . بعد از وى سلطان مراد ميرزا حسام السلطنه به جانشينى وى گماشته شد . و در سال 1856 م .
حمله به هرات شكل گرفته و تحقق يافت .
در سال 1858 م . حسام السلطنه فراخوانده شد و حمزه ميرزا حمشت الدوله ادارهء امور محولهء به وى را عهدهدار شد . او همان شخصى است كه قلعهء سرخس را بنا نهاد . در سال 1859 م . به فرمان شاه متولى آستانه مأمور گرديد تا در طلايى حرم را نصب كرده و نسبت به ايجاد يك مهمانخانه براى پذيرايى از زائرين و مساكين اقدام نمايد .
در سال 1866 م . شاه پسر كوچكتر خود جلال الدوله را به ايالت خراسان گماشت و در همان سال خود نيز براى زيارت مرقد مطهر امام رضا بدان سامان روان شد . به محض ورود به مشهد يكسر به زيارت شتافته و جقّهء جواهرنشان كلاه خود را تقديم نمود . سپس به محل ارك شهر آمده و در حالى كه بيرون از ارك اردوگاه وى برپا شده بود ، مستقر گرديد .
در سال 1868 م . و با در مشهد شيوع يافت و جلال الدوله در اثر ابتلاء به آن درگذشت و در حرم مطهر دفن گرديد .
در سال 1871 م . گرسنگى و قحطى تمامى خراسان را دربرگرفت . در 1876 م .
خراسان و سيستان ( سفرنامه كلنل ييت به ايران و افغانستان ) ( فارسى ) — صفحة 298
مساهمون: چارلز ادوارد ييت
ص٢٩٨