روزه تأديب : زمانى كه كودك به سن بلوغ نزديك شد براى تأديب به او امر كنند روزه بگيرد . اين روزه واجب نيست . همينطور كسى كه با عذر اول روز افطار كرد سپس عذر او بر طرف شد امر مىكنند كه بقيهء روز خوددارى كند . اين روزه هم واجب نيست و فقط براى تأديب است .
همچنين به مسافر كه ابتداى روز در سفر بوده و پس از افطار كردن وارد وطن خود شده است ، امر مىشود ، بقيهء روز را خوددارى كند . البته واجب نيست و براى تأديب است .
روزهء اباحه : كسى كه به علت فراموشى يا تقيّه و غير عمد چيزى بخورد يا بياشامد ، خداوند آن را بر او مباح فرموده است . و روزهاش صحيح است .
روزه سفر و بيمارى : اهل تسنن در آن اختلاف دارند . عدهاى گفتهاند : روزه بگيريد و عدهاى گفتهاند : اگر خواست روزه بگيرد و اگر خواست بخورد .
اما علماى شيعه گفتهاند : در سفر و بيمارى روزه نگيرد . و اگر در سفر يا در حال بيمارى روزه بگيرد بايد قضاى آن را بگيرد . چون خداوند مىفرمايد : اگر كسى از شما بيمار يا مسافر باشد روزهاى ديگر [ به تعداد روزهاى بيمارى يا سفر ] روزه بگيرد .
باب چهل و شش
3971 . خلاصهاى از وصيت اميرالمؤمنين عليه السلام به كميل بن زياد :
اى كميل ؛ هر روز نام خدا را ببر و بگو : لا حول ولا قوة الا باللَّه [ نيرو و قدرتى جز خداوند نيست . ] و به خداوند توكل كن . و ما را ياد كن . و اسامى ما را ببر . و بر ما صلوات بفرست . و بوسيلهء تكرار آن خود و نيازهاى خود را محافظت نما . با اين كار شر آن روز را از خود دور كردهاى ان شاء اللَّه .
اى كميل ؛ خداوند به رسول اللَّه صلى الله عليه و آله ادب آموخت . و او به من ادب آموخت . و من به مؤمنين ادب مىآموزم . و آداب را به بزرگواران به ارث مىگذارم .
اى كميل ؛ دانشى نيست جز اينكه من آن را مىگشايم . سرّى نيست جز اينكه حضرت قائم عليه السلام آن را به پايان مىرساند [ تمام اسرار در زمان ايشان معلوم خواهد شد ] .
اى كميل ؛ نسل ما [ اهل بيت و سلسلهء امامت ] فرزندانى هستند كه هر يك از فرزندان قبلىها هستند . و خداوند شنوا و داناست .