9 - دعا را با ذكر خدا شروع كند و با درخواست شروع نكند . سلمة گويد نشنيدم رسول اللَّه دعايى را شروع كند مگر اينكه ابتدا مىفرمود : سبحان ربى الاعلى الوهّاب [ منزّه است پروردگار بلند مرتبه و بخشندهء من ]
روايت شده است حضرت فرمودند : زمانى كه از خدا حاجت خواستيد با صلوات بر من شروع كنيد . خداوند كريمتر از آن است كه دو حاجت از او بخواهند يكى را اجابت كند و ديگرى را رد كند .
10 - رعايت ادب باطنى دعا كه اساس اجابت است . مثل توبه و ردّ مظالم و توجه به خدا با تمام وجود ، كه اينها از اسباب نزديك اجابت است .
بدان كه مقارن اين آداب ده گانه دعا ، سزوار است دعا كننده به ده امر اعتماد كند :
1 - استمرار دعا و عجله نكردن . امام صادق عليه السلام فرمودند : بنده زمانى كه دعا كند خدا تبارك و تعالى او را در نيازش رها نمىكند . البته اگر عجله نكند .
2 - الحاح و اصرار كردن در دعا . رسول اللَّه صلى الله عليه و آله فرمودند : خداوند دعا كنندهء را كه اصرار كند را دوست دارد . وليد بن عقبه گويد : شنيدم امام باقر عليه السلام مىفرمود : به خدا قسم عبد مؤمن در دعايش اصرار نكند مگر اينكه خداوند حاجت او را برآورد .
ابو الصباح از امام صادق عليه السلام نقل كند : خداوند اصرار كردن مردم به يكديگر را در نيازها دوست ندارد اما اصرار كردن از خودش را دوست دارد . خداوند دوست دارد كه از او خواسته شود . و از آنچه نزد اوست طلب شود .
3 - نام بردن حاجت . امام صادق عليه السلام فرمود : خداوند تبارك و تعالى خواسته بنده را هنگام دعا مىداند . اما دوست دارد كه حاجتها را به او عرضه كند .
4 - در خلوت دعا كردن براى اينكه از ريا دور باشد . چون خداوند فرمود : « پروردگارتان را با تضرع و مخفيانه دعا كنيد » . و امام رضا عليه السلام فرمود : يك دعاى مخفيانه عبد معادل هفتاد دعاى علنى است . در روايت ديگر است : يك دعا كه آن را مخفى كنى
المواعظ العددية — صفحة 475
مساهمون: الشيخ علي المشكيني
ص٤٧٥