لا إله الّا اللَّه و اشهد انّ محمداً عبده و رسوله . از جلوى كسى كه نماز مىخواند عبور نكند . بدون وضو وارد مسجد نشود . در مسجد به كار دنيا مشغول نشود . سخن از دنيا نگويد . تا دو ركعت نماز نخوانده از مسجد خارج نشود . هنگام خارج شدن از مسجد بگويد : سبحانك اللّهم و بحمدك اشهد ان لا إله الّا انت استغفرك و اتوب اليك .
3870 . رسول اللَّه صلى الله عليه و آله فرمودند : نماز ستون دين است و ده مزيت دارد : زينت چهره ، و نور قلب ، و آرامش بدن ، و مونس قبر ، و راه نزول رحمت ، و چراغ آسمانها ، و سنگينى ميزان ، و خشنودى پروردگار ، و بهاى بهشت ، و سپر جهنم است . و كسى كه نماز اقامه كند دين را بر پا داشته و كسى كه آن را ترك كند دين را ويران كرده است .
3871 . رسول اللَّه صلى الله عليه و آله به عباس فرمودند : عموى من ، آيا به شما بياموزم ؟ آيا به شما ده خصلت هديه بدهم كه اگر انجام دهى تمام گناهان گذشته و حال و خطا و عمد و كوچك و بزرگ و مخفى و آشكار آمرزيده شود ؟
چهار ركعت نماز بخوان . در هر ركعت حمد و يك سوره . بعد از سوره در حال ايستاده پانزده بار بگو : سبحان اللَّه و الحمدللَّه و لا إله الّا اللَّه و اللَّه اكبر . به ركوع برو و در ركوع ده بار اين تسبيحات را تكرار كن . از ركوع بلند شو ده بار بگو . به سجده برو در سجده ده بار از سجده بلند شدى ده بار دوباره در سجده دوم ده بار بعد از سجده هم ده بار تكرار كن . در هر ركعت اين تسبيحات را هفتاد و پنج بار تكرار كن . [ در مجموع چهار ركعت سيصد بار ]
اگر هر روز توانستى اين نماز را بجاى آور . و اگر نتوانستى هر ماه يك بار . اگر نتوانستى هر سال يك بار . و اگر نتوانستى در عمر خود يك بار بجاى آور .
- اين حديث را علماى شيعه هم از امامان معصوم عليهم السلام نقل كردهاند كه به نماز جعفر مشهور است . نماز هديه هم ناميده مىشود . و ثواب بسيارى دارد .
3872 . رسول اللَّه صلى الله عليه و آله فرمودند : زمانى كه خداوند مىخواهد اهل بهشت را وارد آن كند فرشتهاى را با هديه و لباس بهشتى مىفرستد وقتى كه خواستند وارد بهشت شوند ، فرشته به آنها مىگويد : بايستيد من با خود هديهاى از پروردگار جهانيان آوردهام . مىگويند : چه هديهاى آوردهاى ؟ فرشته مىگويد : ده انگشتر كه روى يكى نوشته است : « سلام بر شما پاكيزهايد پس وارد بهشت شويد و جاودان بمانيد » . روى دومى نوشته است : « به سلامت وارد
المواعظ العددية — صفحة 435
مساهمون: الشيخ علي المشكيني
ص٤٣٥