573 . خداوند ، علم را اين گونه از مردم نمىگيرد كه از دلشان بيرون آورد بلكه علم را با مرگ عالم از آنها مىگيرد .
574 . خداوند ، دنيا رابه نيّت آخرت مىدهد . اما آخرت را به نيّت دنيا نمىدهد .
575 . خداوند حيا مىكند ، دستى كه به سوى او بلند شده است خالى برگرداند .
576 . خداوند زمين را براى من سجده گاه و پاك كننده قرار داده است . [ روى زمين سجده و تيمم مىكنم . ]
577 . خداوند زمين را به من نمود ، بطورى كه مشرق و مغرب آن را ديدم . و بر هر جا كه نظر كردم ، در آينده امت من حكومت خواهند كرد .
578 . خداوند امت مرا بر افكار نفسانى مؤاخذه نمىكند ، مگر اينكه به زبان آيد يا عملى شود .
579 . خداوند با عدل و قسط خود ، راحتى و شادى را در يقين و رضا قرار داده است . و غم و اندوه را در شك و نارضايتى نهاده است .
580 . خداوند ، ناراحتى هوو دارى را براى زنان و جهاد را وظيفهء مردان قرار داده است . و هر كس [ از زن و مرد ] براى رضاى خدا صبر كند ، پاداش شهيد دارد .
581 . خداوند نزد زبان هر گوينده است .
582 . خداوند تا گفتار كسى را نپسندد ، عملش را نمىپذيرد .
583 . خداوند زمانى كه براى گروهى خير خواهد ، آنان را مبتلا مىكند .
584 . در قيامت بدترين عذاب ، براى عالم بى عمل است .
585 . در قيامت نزد خداوند بدترين مردم ، كسى است كه مردم از زبان او بترسند .
586 . يكى از بدترين مردم در قيامت ، كسى است كه آخرت خود را به دنياى ديگران بفروشد .
المواعظ العددية — صفحة 123
مساهمون: الشيخ علي المشكيني
ص١٢٣