10 . لأنّ البدو خلقه و « أين » خلقه .
11 . ان قلت : « صح به التوحيد » فكيف يصحّ « لك » و « ما لك » ؟ و المفعول و المقول فضول فضل الذات ، لأنّها عوارض ، و العوارض لا تعارض . و الذى يحمل العرض ، كيف لا يكون جوهرا ؟ ، و الذى يفارق الجسم لا يكون الّا جسما . و الذى يفارق الروح لا يكون الّا روحا .
12 . رجوعنا الى « ما » و هى ضمن مشمولة و ( ها ) ضمة و مقولة و ( ها ) شمه و محمولة .
13 . الأوّل مفعولاته و الثانى مرسومات « 1 » دوائر الكونين .
14 . النقطة معنى التوحيد ، لا التوحيد ، و ان انفصل عن الدائرة .
10 طاسين التنزيه
1 . و هذه الدائرة مثاله و هذه صورته .
2 . و جمله ما سبق جمله بأقاويل أهل الملل و المهل و المقل و السبل .
3 . فالأولى ظاهرة ، و الثانية باطنة و الثالثة اشارة .
4 . هذه كلّها مكوّن « 2 » ، و متكوّن « 3 » ، و محوّر « 4 » و مطروق « 5 » و مسمور « 6 » ، و منكور « 7 » و مغرور « 8 » و مبهور « 9 » .
5 . فى ضمائر الضمائر دائر « 10 » و مائر « 11 » و حائر « 12 » و هائر « 13 » و عائر « 14 » و نائر « 15 » و صائر « 16 » .
هامش
( 1 ) . مرسوم از مصدر رسم ، نشان كرده شده ، عادت .
( 2 ) . مكوّن : هستكننده و خلقكننده و از نو بيرون آورنده ، بوجود آورند .
( 3 ) . متكون : هستشونده و موجودشونده ، بوجودآمده ، جنبانيده شده .
( 4 ) . محوّر : سپيده كرده ، جامهء سپيد كرده شده ، آنچه گرد خود گردد ، مركز چيزى ، مدار ، حلقهاى كه زبانهء كمبرند بدان بند مىگردد .
( 5 ) . مطروق : كوفتهشده ، كوفتن .
( 6 ) . مسمور : از سمر ، افسانه ، داستان ، افسانه كردن .
( 7 ) . منكور : انكار كرده شده و ناشناخته ، مجهول .
( 8 ) . مغرور : فريفته ، فريفته شده ، خودپسند ، خودبين ، گستاخ .
( 9 ) . مبهور : گرفتار ، از نفس افتاده .
( 10 ) . دائر : گردشكننده ، گردنده ، سيركننده .
( 11 ) . مائر : مواج ، پيچ خورنده .
( 12 ) . حائر : سرگردان ، سرگشته ، حيران ، جاى گرد آمدن آب .
( 13 ) . هائر : بناى شكسته و ويران ، درهم كوبيده شده .
( 14 ) . عائر : دشت بىآب ، شرمسارى .
( 15 ) . نائر : روشن ، درخشان .
( 16 ) . صائر : شكاف ، درز ، گياه خشك كه بعد از سبز شدن خورده شود . گردنده ، چرخنده ، دگرگون شونده .