معرف اصلى : معرفتى است كه در آن هيچ شكى و شبههاى در پيش سالك حقجو نگذارد و آن ام المعارف و حقيقت حق باشد .
حلاج : معرفت ؛ ديدن اشياء و هلاك همه در معناست .
حلاج : معرفت اصلى الهام و اشارت حق است كه اصل صفات است .
معشوق : دلبر ، دوست داشته ، دلدار ، جانان ، محبوب ، غايت دل ، دوست . نزد عرفا مراد از معشوق خداوند است .
مقام : اقامت و آرام شدن در جايى ، ايستادن ، منزلت و مرتبه است . اقامت آدمى در عبادت در آغاز سلوك به درجهاى كه به آن توسل جسته است و شرط سالك آن است تا از مقامى به مقامى ديگر سير كند تا از نود و نه مرتبهء تلوين بگذرد و به صدمين مرتبه كه مرتبه تمكين است برسد . مقام يا مقامات در برابر حال يا احوال است .
مقامات
مقام ادب
مقام اربعين
مقام جمع
مقام رهب : مقام ترس پنهان به دليل آگاهى قبلى است .
مقام روح : - روح .
مقام طرب : - طرب .
مقام طلب : - مقام .
مقام عجب : - مقام .
مقام عزيز : - مقام .
مقام عطب : - مقام .
مقام نصب : - مقام .
ملامت : از لوم به معناى سرزنش . ملامتى شخصى را گويند كه كتم عبادت از غير كند و اظهار هيچ خير و خوبى نكند و هيچ شرّ و بدى را نپوشد .
ملك الهام : - الهام
ملك شاخص
مجموعه آثار حلاج ( طواسين ، كتاب روايت ، تفسير قرآن ، كتاب كلمات ، تجريات عرفانى و اشعار ) ( فارسى ) — صفحة 513
مساهمون: حسين بن منصور الحلاج
ص٥١٣