تخطي إلى المحتوى الرئيسي

ميراث حوزه اصفهان ( رسائل إجالة الفكر للهندي وأجل محتوم ، تجسم الأعمال ، سهو النبي ووحدت وجود للخواجوئي ) — صفحة 184

مساهمون:

ص١٨٤
قاصر وفكر فاتر غريب نمود ، لهذا به دورهء عرض مىرساند تا به انظار دقيقه سنج سنجيده ، به هرچه حكم بفرمايند حاكم‌اند . عالي حضرت مشار إليه در مسألهء صوم كه از حقيقت طريقهء فقها وصوفيّه از ايشان سؤال كرده بودند مىفرمايد كه بايد دانست كه راه دين يكى است ، وحق تعالى يك پيغمبر به ما فرستاده ، ويك شريعت مقرّر ساخته ، وليكن مردم در مراتب عمل وتقوى مختلف مىباشند . وجمعى از مسلمانان را كه عمل به ظواهر شرع شريف نبوي صلّى اللّه عليه وآله كنند ، وبه سنّت ومستحبّات عمل نمايند ، وترك مكروهات وشبهات كنند ، ومتوجّه زوايد دنيا نگردند ، وپيوسته أوقات خود را صرف اطاعات وعبادات كنند ، واز أكثر خلق كه معاشرت ايشان موجب تضييع عمر است كناره جويند ، ايشان را مؤمن زاهد متّقى مىگويند ، ومسمّى به صوفي نيز ساخته‌اند ، زيرا كه در پوشش خود را از نهايت قناعت به پشم كنده كه خشن‌تر وارزان‌ترين جامه‌ها است قناعت مىكرده‌اند ، واين جماعت زبدهء مردم‌اند . وليكن در هر سلسله جمعى داخل مىشوند كه آنها را ضائع مىكنند ، ودر هر فرقه‌اى شيعه وزيدي وصاحبان مذاهب باطله مىباشند ، تميز ميان اينها بايد كرد ، چنانچه علما كه اشرف مردم‌اند ميان ايشان بدترين خلق مىباشند ، وديگر يكى از علما شيطان است . وهمچنين ميان صوفيّهء شيعه وغيره ملحد مىباشند ، چنانچه مسلمانى از ساير ملل ممتاز است ، صوفيّهء ايشان نيز از غير ايشان ممتاز بوده‌اند ، چنانچه در عصرهاى ائمّهء معصومين - صلوات اللّه عليهم أجمعين - صوفيّه مذاهب ديگر معارض ائمّه بوده‌اند ، ودر زمان غيبت امام عليه السّلام صوفيّهء ايشان معارض ومعاند صوفيّه اسلام بوده‌اند ، وبر اين شواهد بسيار است : أوّل آنكه ملّا جامى كه نفحات را نوشته ، وبه اعتقاد خود جميع مشايخ صوفيّه را