200 - امام عليه السلام ( در بارهء ظهور دولت حقهء آل محمد عليهم السلام ) فرموده است
: 1 - دنيا بر ما ( آل محمّد ) باز گردد و مهربانى نمايد مانند بازگشت شتر بد خو و گاز گير به بچهء خويش . و در پى آن خواند : ( س 28 ى 5 ) وَ نُرِيدُ أَنْ نَمُنَّ عَلَى الَّذِينَ اسْتُضْعِفُوا فِي الْأَرْضِ وَ نَجْعَلَهُمْ أَئِمَّةً وَ نَجْعَلَهُمُ الْوارِثِينَ يعنى مى خواهيم بر آنان كه در زمين ناتوان شمرده شدهاند منّت نهاده ( توانا و بزرگوارشان گردانيم ) آنها را پيشوايان و ارث برندگان ( زمامداران دين و دنيا ) قرار دهيم .
201 - امام عليه السلام ( در چگونگى پرهيزكارى ) فرموده است
: 1 - از خدا بترسيد ترسيدن كسى كه ( در كار ) دامن به كمر زده و خود را ( از وابستگى ها ) مجرّد و تنها ساخته ، و كوشش و تلاش نموده و خويش را چست و چالاك كرده ، و ( به نيكوكارى ) شتاب كرده در مهلت عمرش ، و پيشدستى نمود از روى ترس ( از دست دادن فرصت ) و انديشه كرد در رو آوردن قرارگاهش ، و پايان آمد و رفتش ( كه به سعادت و نيكبختى بهشت يا شقاوت و بدبختى دوزخ مى انجامد ) .