آنان ) فرمود
: 1 - گشاده و خوش مباد روهايى كه ديده نمى شوند مگر نزد هر كار زشت و رسوايى .
192 - امام عليه السلام ( در اينكه تا اجل نرسد زندگى پايان نيابد ) فرموده است
: 1 - با هر كسى دو فرشته است كه او را نگاه مى دارند پس هر گاه قدر آيد ( تباه شدن او مقدّر باشد ) آن دو فرشته بين او و قدر را تهى مى نمايند ، 2 - و مدّت زندگى ( براى نابودى ) سپر استوارى است ( پس تا عمر بسر نيايد شخص نمى ميرد ) .
193 - امام عليه السلام هنگاميكه طلحه و زبير ( پس از كشته شدن عثمان ) به آن حضرت گفتند
ما با تو بيعت كرده عهد و پيمان مى بنديم به شرط اينكه در اين امر ( خلافت ) با تو شريك باشيم ( در ردّ خواستهء آنان ) فرمود : 1 - نه ( بيش از يك امام و پيشوا روا نباشد ) ولى شما در همراهى و ياورى شريك باشيد ( اگر نياز به يارى نمودن باشد همراهى كنيد ) و بر ناتوانى و سختى كمك باشيد ( اگر در كار ناتوانى و گرفتارى بينيد در اصلاح آن كمك نمائيد ) .