تخطي إلى المحتوى الرئيسي

نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 1292

مساهمون:

ص١٢٩٢
و شايسته‌تر نيست ، بهترين شهرها شهرى است كه ترا به دوش گيرد ( اهل آن ترا بخواهند و در زندگى در رفاه و آسايش باشى ) .
435 - هنگاميكه خبر مرگ اشتر - خدايش بيامرزد - به امام عليه السلام رسيد ( در بزرگوارى و دلاورى او ) فرمود : 1 مالك رفت امّا چه بود مالك ، سوگند به خدا اگر كوه بود كوهى جدا مانده و بزرگ بود ، و اگر سنگ بود سنگى سخت بود كه ( از بزرگى و سختى ) هيچ حيوان سم دار رهنورد به آن بالا نمى رود ، و هيچ پرنده‌اى بر آن نمى پرد ( او يكتا و يگانه بود و هيچكس بر او پيروزى نمى يافت . سيّد رضىّ ، « عليه الرّحمة » فرمايد : ) فند بمعنى كوهى است كه از كوهها جدا است .
436 - امام عليه السلام ( در ستودن پشتكار گرفتن ) فرموده است : 1 كار اندك كه به آن ادامه داده شود بهتر است از كار بسيار كه خستگى آورد ( اين فرمايش همان فرمايش دويست و هفتادم است با مختصر تفاوتى در لفظ كه شرح آن گذشت ) .
437 - امام عليه السلام ( در بارهء پيشرفت صفات ) فرموده است : 1 هر گاه در كسى صفت و خوى
نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 1292 | خطب الإمام علي ( ع ) / فيض الاسلام