427 - امام عليه السلام ( در بارهء شكرگزارى و دعاء و توبه ) فرموده است
: 1 نمى شود كه خدا بر بنده در سپاسگزارى را بگشايد ( امر بشكر فرمايد ) و در افزونى را به رويش ببندد ( بر نعمت نيافزايد ) 2 و در دعاء و درخواست را بگشايد ( دستور دهد كه از او بخواهند ) و در روا شدن را به رويش ببندد ( درخواست او را نپذيرد ) 3 و در توبه را بگشايد و در آمرزش را به رويش ببندد ( گناهش را نيامرزد ) .
428 - امام عليه السلام ( در بارهء جوانمردى ) فرموده است
: 1 شايستهترين مردم به جوانمردى كسى است كه جوانمردان در او ريشه كرده باشند ( پدرانش از نيكان و جوانمردان بودهاند . اين فرمايش در نسخ نهج البلاغه نيست ما آن را از نسخهء ابن ابى الحديد نقل كرديم ) .
429 - از امام عليه السلام پرسيدند كدام يك از دادگرى يا بخشش برتر است آن حضرت عليه السلام ( در برترى عدل از جود ) فرمود
: 1 دادگرى چيزها را بجاى خود مى نهد ، و بخشش آنها را از جاى خود بيرون مى نمايد ( زيرا جواد زيادة بر استحقاق مى بخشد ) و عدل نگاهدارندهء همگان است وجود فقط به كسى بهره مىدهد كه به او بخشش شده پس عدل شريفتر و برتر مى باشد .
430 - امام عليه السلام ( در نكوهش نادانى ) فرموده است
: 1 النّاس ( تا آخر ، اين فرمايش