533 - امام عليه السلام ( در ترغيب به شايسته و دورى از ناپسنديده ) فرموده است
: 1 - گفتارها نگاهدارى شده ( فرشتگان آنها را بر صفحه اعمال ضبط مى نمايند چنان كه در قرآن كريم س 50 ى 18 مى فرمايد : ما يَلْفِظُ مِنْ قَوْلٍ إِلّا لدَيَهِْ رَقِيبٌ عَتِيدٌ يعنى سخنى از دهان بيرون نيافكند جز آنكه نزد آن « يا نزد گوينده » رقيب عتيد يعنى نگهبان آماده « دو فرشته مأمور نگارش اعمال خير و شرّ » مى باشد ) و رازهاى پنهان هويدا گرديده ( چنان كه در قرآن كريم س 86 ى 9 مى فرمايد : يَوْمَ تُبْلَى السَّرائِرُ يعنى روزى كه رازهاى پنهان آشكار گردد ) و ( در س 74 ى 38 مى فرمايد : كُلُّ نَفْسٍ بِما كَسَبَتْ رَهِينَةٌ يعنى ) هر كس گرو و پاى بند كرده خود مى باشد ( به جزاى آن مى رسد ) 2 - و مردم ( از رشد ) ناقصند و ( از عقل ) معيوب مگر آن را كه خدا حفظ كند ( از نقص و عيب آراستهاش گرداند ، زيرا ) پرسش كننده ايشان مى خواهد شخص را برنج انداخته آزار دهد ، و پاسخ دهنده آنها ( چون مى خواهد از هيچ پاسخى باز نماند ) رنج را به خود هموار مى نمايد ، 3 - آنكه انديشهاش از ايشان درستتر است زود خوشنودى و خشم او را از انديشه نيكويش بر مى گرداند ( اگر از كسى يا مطلبى خوشنود گشته يا بخشم آيد انديشه نيكويش را به كار نيندازد و از عيب آنچه از آن خوشنود شده چشم بپوشد و در آنچه از آن بخشم آمده عيب گيرد ) و آنكه خردمنديش از آنها استوارتر است زود يك نگاه كردن به گوشه چشم او را زيان رساند ( بر خلاف دستور عقل رفتار نموده ارجمنديش را از دست مىدهد ) و يك كلمه او را از حالى به حال ديگر مى گرداند ( بر اثر گفتارى بخشم آمده كار ناشايسته مىكند ) .
نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 1247
مساهمون: خطب الإمام علي ( ع )
ص١٢٤٧