325 - امام عليه السلام در وصف مؤمن فرموده است
: 1 - مؤمن شاديش در رخسار و اندوهش در دل است ، سينهاش از هر چيز گشادهتر ( بردباريش در سختيها بى اندازه ) است ، و نفسش از هر چيز خوارتر ( فروتنيش بسيار ) از سركشى بدش مى آيد ، و رئاء و خود نمائى را دشمن دارد ، 2 - اندوه او ( براى پايان كارش ) دراز ، همّت و كوشش ( در كارهاى شايسته ) بلند است ( بر اثر فكر و انديشه ) خاموشيش بسيار ، وقتش ( بطاعت و بندگى ) مشغول و گرفته ( نعمتهاى خدا را ) سپاسگزار ( و در بلاها و سختيها ) بيشمار شكيبا است ، در فكر و انديشهاش ( در بندگى و پايان كار ) فرو رفته ، به درخواست خود ( از ديگرى ) بخل مى ورزد ( اظهار حاجت نمى نمايد ) خوى او هموار ، طبيعتش نرم است ( متكبّر و گردن كش و سختگير نيست ) 3 - نفس او از سنگ محكم سختتر ( در راه دين دلير ) است در حالى كه او از بنده خوارتر ( تواضع و فروتنيش نسبت به همه بسيار ) است .
326 - امام عليه السلام ( در بارهء چشمداشت نداشتن بمال ديگران ) فرموده است
: 1 - توانگرى بسيار بزرگ آرزو نداشتن است به آنچه ( دارائى كه ) در دست مردم است ( چون كسى كه بمال ديگران چشمداشت نداشت مانند توانگران در رفاه و آسايش است ) .
327 - امام عليه السلام ( در بارهء وفاى بوعده ) فرموده است
: 1 - كسى كه از او چيزى خواسته شود آزاد است ( مى خواهد انجام مىدهد نمى خواهد نمى دهد ) تا وقتى كه وعده كند ( كه ديگر آزاد نيست بر او است كه بوعده وفا نمايد و خواسته شده را انجام دهد . اين فرمايش با فرمايش بالا در بيشتر از نسخ نهج البلاغه نيست ما هر دو را از نسخهء ابن ابى الحديد نقل نموديم ) .