336 - امام عليه السلام ( در ترغيب به دورى از دنيا ) فرموده است
: 1 - اى گروه مردم ، از خدا بترسيد ( به دنيا و كالاى آن دل مبنديد ) چه بسا كسى كه اميد دارد به چيزى كه به آن نمى رسد ، و مى سازد ساختمانى را كه در آن ساكن نمى گردد ، و گرد مى آورد دارائى كه به زودى آن را رها مىكند ، و شايد آن را از ( راه ) نادرستى گرد آورده ، و از حقّ جلوگيرى نموده ( يعنى ) از راه حرام به آن رسيده ، و بسبب آن زير بار گناهان رفته ، 2 - پس ( در قيامت ) با بار گران آن باز مى گردد و در پيشگاه پروردگارش ( هنگام حساب و وارسى ) با حسرت و اندوه بيايد و ( چنين كس چنان كه در قرآن كريم س 22 ى 11 است : خَسِرَ الدُّنْيا وَ الْآخِرَةَ ذلِكَ هُوَ الْخُسْرانُ الْمُبِينُ يعنى ) در دنيا و آخرت زيانكار است ( امّا زيان دنيايى او آنست كه هنوز بهرهاى نبرده مرگ او را ربوده و زيان اخروىّ او آنكه در دنيا كارى نكرده كه بر اثر آن نيكبختى جاويد بهرهء او گردد ) و زيان او زيانى است كه ( بر همه ) آشكار مى باشد .
337 - امام عليه السلام ( در بارهء بازماندگان از گناهان ) فرموده است
: 1 - از ( اسباب ) پاكدامنى دست نيافتن است بر ( انجام ) گناهان ( زيرا چون شخص به معصيتى دست نيافت ناچار از آن به سلامت ماند و كم كم گناه نكردن ملكهء او گشته در نفسش رسوخ نمايد و مراد از عصمت و پاكدامنى هم همان ملكه است ) .
338 - امام عليه السلام ( در بارهء آبرو ) فرموده است
: 1 - آبروى تو بسته است ( محفوظ مى باشد )