316 - امام عليه السلام ( در ترغيب به دورى از گناهان ) فرموده است
: 1 - از گناهان خدا در پنهانيها ( هم ) بپرهيزيد كه گواه خود حكم كننده است ( اگر معصيت در پنهان انجام گيرد و گواه نباشد خدا هم گواه است و هم حكم كننده و گواه كه حاكم باشد از گواهى ديگرى بى نياز است ) .
317 - هنگاميكه خبر كشته شدن محمد ابن ابى بكر رضى الله عنه ( بدست لشگر معاويه در مصر ) به امام عليه السلام رسيد ( در بارهء تأسف و اندوه بر او ) فرمود
: 1 - اندوه ما بر او باندازهء شادى ايشان است به ( كشته شدن ) او ( بسيارى اندوه ما و افزونى شادى آنها در بارهء او برابر است ) ولى ( تفاوت بين ما و آنها آنست كه ) ايشان دشمنى را كم كردند و ما دوستى را از دست داديم .
318 - امام عليه السلام ( در بارهء پذيرفتن بهانه ) فرموده است
: 1 - عمر و زندگى كه خداوند عذر و بهانهء پسر آدم را در آن مى پذيرد شصت سال است ( هر گاه شخص پيش از شصت سالگى به غلبهء خواهش نفس بر خود و تسلّط قواى جسمانيهّ بر عقلش عذر بياورد بعد از شصت سالگى با از دست دادن قوا و نزديك شدن اجل هر گاه از هواى نفس پيروى نمايد عذرش پذيرفته نيست ) .
319 - امام عليه السلام ( در نكوهش فيروزى در راه غير خدا ) فرموده است
: 1 - فيروزى نيافت