به شباميّين ( قبيلهاى از عرب ) گذشت گريهء زنان را بر كشته شدگان ( جنگ ) صفّين شنيد ، و حرب ابن شرحبيل شبامىّ كه از بزرگان قبيلهء خود بود نزد حضرت آمد امام عليه السّلام ( در نكوهش شيون زنها هنگام جنگ ) به او فرمود : 1 - آيا زنهاتان با گريهاى كه مى شنوم بر شما تسلّط مى يابند ، آيا آنان را از اين ناله و فغان باز نمى داريد ( بايد جلوگيرى كنيد كه زارى ايشان در چنين موقعى سبب ترس مردان و بازداشتن ايشان از جنگ است ) .
و حرب خواست پياده در ركاب آن حضرت كه سوار بود برود امام عليه السّلام ( در زيان جاه طلبى ) به او فرمود : 2 - برگرد كه پياده آمدن چون تويى با مانند من براى حكمران بلاء و گرفتارى است ( چون غرور و سرفرازى آرد كه مستلزم عذاب و كيفر الهى گردد ) و براى مؤمن ذلّت و خوارى است ( كه پياده در ركاب سوارى رود ، و هر چه موجب گرفتارى و خوارى باشد ترك آن واجب است ) .
315 - امام عليه السلام هنگاميكه به كشتگان خوارج در جنگ نهروان گذشت ( در نكوهش آنان ) فرمود
: 1 - گرفتار باشيد كه بشما زيان رسانيد آنكه فريبتان داد ، گفتند : يا امير المؤمنين كى آنان را فريب داد فرمود : 2 - شيطان گمراه كننده و نفسهاى وادارندهء به بدى ، 3 - نفس اماّره آنها را به آرزوها گول زده ، و راه نافرمانيها را به روى آنان گشود ، و فيروزى يافتن ( در كارزار ) را به آنها وعده داد پس به سختى ايشان را در آتش افكند ( به عذاب جاويد گرفتارشان نمود ) .